عادت دارم همیشه همه چیز رو از وسطش تعریف کنم، معتقدم خواننده اگه خواننده باشه سر و ته قصه رو خودش توی ذهن خودش ردیف میکنه.
سال ۷۸ به خاطر شیطنت بیش از حد من، یه کامپیوتر برام خریدن، Pentium-MMX 233، اون زمان اصلا فکر نمیکردم وجود این دستگاه مسیر زندگی منو عوض کنه، آروم شدم، شیطنت‌هام شده بود صبح و شب سر و کله زدن با این دستگاه عجیب! یادمه یه مدت بعد به خاطر وصل کردن یه پورت(USB) به کیس خودم ۲ تا مادربرد سوزوندم، آخه اون موقع ها تازه پورت USB اومده بود، از همون موقع کسی بهم یاد نداده بود شرط اول رسیدن به مقصد دونستن مسیره، خانواده همه جا حمایتم کردن، شاید گاهی حمایت بی‌اندازه و مضر، ولی توان اونا همین بود، قصه آشنایی هم با دنیای دیجیتال از همینجا شروع شد.
سال ۸۰ با یکی از دوستام یه سایتی رو راه انداختیم به نام بادگیر(badgir.com)، یه هاست گرفتیم از یکی از سرویس دهنده‌ها به نام تک گروپ، ظرفیت هاست ۲ مگابایت!، یادمه یه بندی توی قرارداد خرید هاست بود به نام فضای نامحدود ایمیل، اونو فعال کردیم، هزینه هاست سالانه ۳۶هزار تومان، هزینه این سرویس ۵۰ هزار تومان! به واسطه دوستی، کسی رو پیدا کردیم که اسکریپت PHP می‌نوشت. سفارش اسکریپتی دادیم برای ثبت نام کاربرای سرویس ایمیل، نام سرویس: ایمیل POP3 با حجم ۵۰ مگابایت!، توی کمتر از ۳ ماه ۱۵۰۰ تا کاربر گرفتیم. صدای تک گروپ دراومد ولی برگ برنده با ما بود، داشتن قرارداد با بندهایی کاملا صریح!، البته این برگ برنده صرفا تا آخر قرارداد سالانه برقرار بود! بعد از اتمام سال اول قراردادمون رو تمدید نکرد! سرویس ایمیل بادگیر به فنا رفت.
بادگیر رو ول نکردیم، روی یه سرویس دهنده تازه کار دیگه بالاش آوردیم، البته بدون سرویس ایمیل، دست و پا شکسته Flash و HTML یادگرفتم، صفحه اول بادگیر رو با یه منو و ۴ تا frame بالا آوردیم، ۴ تا frameی که اصلا مال ما نبود، کار این صفحه این بود که این ۴ تا فریم رو از ۴ تا سایت میخوند و اونجا نمایش میداد، یادمه یکیش آهنگ بود، یکیش اخبار روز بود، یکیش جوک بود و اون یکی رو یادم نیست. ّID یاهو مسنجر منم اون پایین نمایش میداد برای پشتیبانی!
کم کم درسام زیاد شد و منم بچه درس‌خون، مشکلات بادگیر موند و کسی رفعش نکرد، مشکلاتی مثل عوض شدن آدرس فریم هاو...، کم کم از رونق افتاد، صدقه‌سر بادگیر ارتباطاتی برام شکل گرفت که یکیش هنوزم ادامه داره و فوق العاده برای ادامه مسیر شغلی من مفید بود. بادگیر تمدید نشد، دامین و هاستش اکسپایر شد و به تاریخ پیوست! اونروزا کسی به من نمیگفت، علاقه خودت رو دنبال کن. درس درس درس و بازم درس دغدغه همه خانواده ها بود.
یادگرفتم PHP-Nuke رو لوکال نصب کنم، مدت دانلود پکیج و MySQL، Apache و... ۳ روز! با اینترنت دیال‌آپ، مدت زمان یادگیری کانفیگ و بهم چسبودن اینا ۲ هفته!، به واسطه ارتباطی که تو مدت برقراری بادگیر برام شکل گرفته بود، به پیشنهاد دوستم اولین فایل ترجمه دروپال رو که اون موقع تازه اومده بود ارائه کردیم! ولی اونم مثل بقیه کارام ادامه دار نبود. به قول عادل طالبی گنجشک بودم!، دروپال ول شد دوستانی باپشتکار اومدن پشت قصه و ما عملا گم شدیم.
تو همه‌ی این مدت ولی جسارت رو داشتم، سال ۸۴ کنکور دادم، دانشگاه سراسری یزد(شهر خودمون) در رشته کارشناسی کامپیوتر - گرایش نرم افزار پذیرفته شدم، شروع و ادامه دانشگاه ارتباطات جدیدی رو برام شکل داد که همه اونها رو تقریبا تا الان حفظ کردم، دانشگاه ولی اون چیزی که میخواستم نبود! سال ۹۰ بعد از ۶ سال با پاس نکردن فقط ۱۲ واحد از کل واحدهام دانشگاه رو ول کردم.
چندسال بعد از اون مجدد و مرتب گنجشک‌وار این شاخه و اون شاخه پریدم، کلی پروژه نصفه نیمه و به نحوی شکست خورده توی کارنامه من بود، توی این مدت همکاری با یه شرکتی رو بصورت کارمندی و صرفا برای داشتن درآمدی برای زندگی شخصی خودم شروع کردم، همون شروع همکاری مصادف شد با از بین رفتن همون یه نقطه قوت از دید خودم یعنی جسارت! یه زمانی شد و نگاه به گذشته خودم کردم، سوال برام پیش اومد که چرا ؟!، چرا با این همه اول بودن تو خیلی چیزا، چرا یه مورد به نتیجه رسیده توی کارنامه من نیست؟!، کارام رو سبک کردم، رفتم دنبال دروس مشاوره و روانشناسی، یه مدتی مطالعه کردم و مجدد وارد دانشگاه شدم، نه برای ادامه درس یا هرچی، فقط واسه خودشناسی! این بار ولی دانشگاه توی یک و نیم سال و با معدل ۱۸.۸۷ تموم شد!
خوشحال بودم که خیلی چیزا رو در مورد خودم فهمیدم، استاتید فوق العاده‌ای داشتم، میدونستم ذات آدما رو نمیشه عوض کرد ولی عادت‌هامون رو میتونیم به راحتی بشکنیم و رها بشیم. شروع کردم به شکستن عادت هام، یکی یکی و با حوصله، سخت بود و هست! مثل خوردن دارو، مثل قرار گرفتن تحت عمل جراحی ولی خواستم و شد. هنوز تا ایده‌آل خودم خیلی خیلی راه دارم، ولی توی مسیر قرار گرفتم.
مطالعه کردم در مورد یه سری از چیزا تا دوباره دستم بیاد چی رو میخوام ادامه بدم، سئو و بازاریابی از حوزه‌های مورد علاقه من بود. بنا به تصادف پیشنهاد شرکت توی یه دوره سئو توی یزد بهم شد، با تدریس آقای علی حسینی، اون دوره مثل خیلی از دوره‌ها فقط شامل سرفصل‌ها بود، البته از یه کمپ دو روزه نمیشه انتظاراتی بیش از این هم داشت. از نظر فنی چیزی برای من نداشت اون دوره، ولی یه اسم و دنبال کردن اون اسم دنیای کاری منو عوض کرد، عادل طالبی! توی یکی از مواردی که برای سئو توضیح داده میشد از A-method آقای طالبی نام بردن، این کافی بود برای ذهن همیشه کنجکاو من، سرچ کردم و پیدا کردم، مدتی جسته و گریخته دنبال کردم، مدتی بعد نشستم و کل آرشیو کانال کار و کسب رو دانلود کردم، گوش میدادم و دسته‌بندی میکردم، همیشه از اینکه نمیتونستم توی دوره‌های حضوری سازمان مدیریت صنعتی عادل طالبی شرکت کنم شاکی بودم! اینم از مضرات جبر جغرافیا.
زد و کرونا اومد! دوره آنلاین بازاریابی دیجیتال عادل طالبی خیلی زودتر از وقتی که قرار بود استارت شد، با تخفیف ۱.۵ میلیون تومنی ثبت نام کردم، والان دارم این دوره رو دنبال میکنم، حالا این دوره چیه و چرا به درد من میخوره؟
توی این دوره اصول توضیح داده میشه یعنی اون چیزی که من دنبالش میگردم، آشنایی با همه چیز ولی نه تخصصی توی هر حوزه، توی این دوره سر فصل‌ها گفته میشه نه همه جزئیات، توی این دوره یادگرفتن آموزش داده میشه نه صرفا تکنیک و مطالبی با تاریخ انقضا مشخص!، به عبارتی به نظرم عادل طالبی توی این دوره سعی میکنه ماهیگیری رو به شرکت کننده‌ها هدیه بده نه ماهی رو، برای من حداقل اوایل داره سخت و دیر پیش میره، چون همه چیز برام تکراریه، ولی میدونم که جوجه رو آخر پاییز میشمارن، هرچند ویدیوهای دوره تا الان خیلی برام تکراری بوده ولی دونه به دونه رو دیدم، چون گاهی وسط حرفای این معلم دلسوز نکاتی هست که منی که این همه وقته تجربه توی حوزه دیجیتال دارم هم نمیدونستم.
اینم بگم معنی جسارت رو وقتی فهمیدم که عادل طالبی یه جایی توی حرف هاش گفت، ۲ سال کار رو تعطیل کرده، بیمه بیکاری رو برقرار کرده و فقط کتاب خونده، خدایی سخته یه آدم متاهل با دوتا فرزند این جسارت رو داشته باشه، حداقل برای من تو موقعیت مشابه خیلی سخته...
ادامه دارد...
