صبا گر ز می نابِ عشقِ معشوق بنالد
جان چو ربود، خود بُود و هر چه دید، خدا بود
این بیت کوتاه از ابوالفضل رحمتی، با نگاهی عرفانی و عاشقانه، به لحظهای اشاره دارد که جان عاشق در می نابِ عشق مست میشود و خود را رها کرده، همهچیز را خدا میبیند. شعری از دل برای دل.
شاعر: ابوالفضل رحمتی
سال سرایش: ۱۴۰۳