چرا و چه شد؟

ویرگول را قبلاً دیده بودم، البته فراموش کردم؛ ببخشید بی‌دست‌وپایی مرا، سلام!

بله داشتم می‌گفتم که اسم ویرگول به گوش‌هایم شناس بود، بعضی پست‌هایش را -به‌سبب آشنایی با نویسنده- خوانده بودم و اتفاقاً کنجکاو هم بودم که بیایم و بیش‌تر بخوانم و شاید هم کمی بنویسم. مشغله اما نمی‌گذاشت.

امروز اما، به‌سبب خواندن پستی و داستانکی کوتاه، یاد آن هدف دیرین و غرض دیروز در من زنده شد و از آن‌جا که شب‌های امتحان، هر کاری -جز درس- من‌جمله شمردن گل‌های قالی و تعداد ترک‌های سقف جذاب است و دست شستن از درس نخواندن (!) محال، بر آن شدم تا اکانتکی بسازم و کمی هم بنویسم.

نمیدانم، شاید ویرگول تکهٔ گم‌شدهٔ پازل باشد و ماندگار هم شوم!