

گاهی فکر میکنم آدم به بعضی جاها آنقدر عادت میکند که زیباییشان را فراموش میکند. برای من مازندران یکی از همان جاهاست.
صبح که از خانه بیرون میروم، هوای شمال و فضای شهر برایم حس آشنایی دارد. درختها، خیابانها، صدای رفتوآمد مردم و گاهی باران، همه بخشی از روزهای معمولی من هستند.
من ارمیا هستم و در همین حالوهوای شمال بزرگ میشوم. شاید خیلی از روزها مثل روزهای قبل باشند، اما هر روز یک اتفاق کوچک، یک خاطره یا یک لحظه متفاوت دارد.
مازندران برای من فقط جنگل و دریا نیست؛ خاطراتی است که کمکم در زندگیام ساخته میشوند. 🌿🌧️