ارمیا عبدی

من، همون آدمی که هنوز داره خودش رو می‌سازه 🖤

گاهی یه عکس فقط یه عکس نیست؛ یه لحظه از زندگیه که تصمیم می‌گیری نگهش داری. شاید وقتی بهش نگاه می‌کنم، فقط یه تصویر ببینم، اما پشت همین تصویر کلی فکر، خاطره، تلاش و روزهای مختلف وجود داره.

من ارمیا هستم؛ هنوز خیلی چیزها رو تجربه نکردم و هنوز کلی راه مونده تا به چیزهایی که تو ذهنمه برسم. بعضی روزها پر از انگیزه‌ام و بعضی روزها هم مثل همه، خسته می‌شم و حوصله هیچ‌چیزی رو ندارم. ولی چیزی که همیشه سعی می‌کنم داشته باشم اینه که تسلیم نشم.

به ورزش و بوکس علاقه دارم و دوست دارم قوی‌تر از چیزی باشم که دیروز بودم؛ نه فقط از نظر جسمی، بلکه از نظر ذهنی و شخصیتی هم. برای من قوی بودن فقط عضله و قدرت نیست؛ یعنی وقتی چیزی سخت شد، باز هم ادامه بدی.

این عکس هم فقط بخشی از منه؛ بخشی از روزهایی که دارم زندگی می‌کنم، تجربه می‌کنم و کم‌کم خودم رو می‌سازم.

شاید چند سال دیگه وقتی دوباره این عکس رو ببینم، آدم کاملاً متفاوتی باشم. شاید به خیلی از هدف‌هایی که امروز دارم رسیده باشم و شاید بعضی‌هاشون هم عوض شده باشن. ولی دوست دارم همیشه یادم بمونه که همه‌چیز از همین روزها و همین قدم‌های کوچیک شروع شده.

من هنوز اول مسیرم؛ ولی مطمئنم بهترین قسمت داستانم هنوز نوشته نشده. 🖤🥊🔥