ویرگول
ورودثبت نام
abbasrockab
abbasrockabروایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
abbasrockab
abbasrockab
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

یک نصفه روز هیجان انگیز

:

کمی زودتر از کتابفروشی زدم بیرون و سعی کردم در کم‌ترین زمان ممکن خودم را به خانه برسانم. مامان گربه سر کوچه نشسته بود. تلاش کردم بدون این که مرا ببیند وارد کوچه شوم. چرا که اگر مرا می‌دید دنبالم راه می‌افتاد و می‌بایست تا پشت‌بام، پیش بچه‌هایش همراهی‌اش می‌کردم. مرا دید. ناچار شدم سریع خود را به پشت‌بام برسانم و در را برای مامان گربه باز کنم تا پیش بچه‌هایش برود. در که باز شد، بچه‌ها به سمت مادرشان دویدند. برگشتم و در زدم. صدای مامان عباس‌آقا از پشت در می‌آمد که به عباس‌آقا می‌گفت بابا اومد. در که باز شد عباس‌آقا و مادرش به همراه اسباب‌بازی‌هایی که روی زمین پخش و پلا بودند پیش چشمم قرار گرفتند. خانمم گفت دارد خانه را مرتب می‌کند و من هم گفتم زود آمده‌ام تا عباس‌آقا را بیرون ببرم و سریع حاضرش کند. باعجله‌ و به سختی لباس تن عباس‌آقایی که از سر و کولم بالا می‌رفت کردیم. با هم کمی غذا برای بچه‌ گربه‌ها بردیم. برای اولین بار مامان گربه به من حمله کرد. شاید وقتی می‌خواستم ظرف را از جلوی بچه‌ها بردارم و غذا را داخلش بریزم احساس خطر کرده بود و با این کار می‌خواست از بچه‌هایش حمایت کند. همیشه پرورش و حمایتی که حیوانات از بچه‌هایشان دارند برایم تأمل‌برانگیز بوده است. با عباس‌آقا برگشتیم پایین و ظرف را به مامان برگرداندم و به قصد پارک راه افتادیم. این چند روز خیلی تلاش می‌کنم زمانم را طوری تنظیم کنم تا بتوانم عباس‌آقا را بیرون ببرم. فکر می‌کنم این مدت که به خاطر جو عمومی و رعایت حال مردم بیرون نیامده‌ایم ظلم بزرگی در حق عباس‌آقا شده است. شاید با این زیاد بیرون آمدن‌ها می‌خواهم این خسران را جبران کنم. رفتیم پارک. پارک شلوغ بود. بچه‌هایی که سر چهارراه شیشه ماشین‌ها را تمیز می‌کردند ریخته بودند در پارک. شلوغ می‌کردند. می‌دویدند. کشتی می‌گرفتند. گاهی هم دعوا می‌کردند. خیلی خوشحال بودم که پارک شلوغ است. ظاهراً عباس‌آقا هم خوشحال بود. روی تاب داد و بیداد راه انداخته بود و با دست به بچه‌ها اشاره می‌کرد. حتی وقتی در یک تعقیب و گریز بچه‌ها با سرعت از کنار تاب عبور می‌کردند، دست دراز کرد تا یکی از آن‌ها را بگیرد. هیچ وقت دوست نداشتم پسرم در یک محیط ایزوله بزرگ شود. هنوز هم دوست ندارم و در نهایت حمایت و پشتیبانی، وی را در دامان گسترده طبیعت بزرگ خواهم کرد. منظورم از طبیعت درخت و کوه و دشت و دریا نیست. منظورم طبیعتی است که خودم در دامانش بزرگ شده و رشد کرده‌ام.

روایت پدر #عبّاس_آقا_رُکاب

۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹


۲
۰
abbasrockab
abbasrockab
روایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید