امروز با دمبل‌های اهدایی عمومحمدحسین و تخته شنای اهدایی دایی مسعودش جلوی برنامه ورزش باستانی کودکان شبکه پویا ایستاده و با اشتیاق جلوی تلویزیون ورزش کرده. البته با روش و منش خودش. یکی از آرزوهایم این بود که فُتُوَّت یا همان آئین جوانمردی را چنان در خودم نهادینه کنم که خدمت‌گزاری به جامعه و انسان‌ها سرلوحه تمام حرکت‌هایم باشد. دوست داشتم جوانمردانه در برابر هر ستمگر و مستبدی بایستم و باقدرت یاریگر مستضعفان باشم. دوست داشتم از این طریق به حضرت عباس و پدرش علی‌بن‌ابیطالب اقتدا کنم. نشد که بشه. ضعیف بودم. ضعیف ماندم. و تنفر از ضعف تمام وجودم را گرفت. شاید روزی دستگیری، از جایی، دست مرا هم گرفت. شاید این پسر، روزی آرزوی قدیمی و کهنه پدرش را تحقق بخشید و دستگیر ضعیفانی چون پدرش شد. شاید توانست جا پای پدر خیلی خیلی بزرگش، قاسم، بگذارد.
روایت پدر #عبّاس_آقا_رُکاب
۱۴ دی ۱۳۹۹
