ویرگول
ورودثبت نام
abbasrockab
abbasrockabروایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
abbasrockab
abbasrockab
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

شب قدر با عباس آقا

:

اذانِ شب بیست و سوم رمضان را که می‌گفتند انگار مسابقه ماراتن برای من شروع شده باشد. افطاری کم و ساده‌ای می‌خوردم و با مادرم راهی مسجد می‌شدم.

مسجدمان کوچک و با صفا بود و دور تا دورش با پارک احاطه شده بود. اغلب می‌نشستیم بیرون مسجد، بین گل و بوته‌ها و من هم شروع می‌کردم.

سوره‌های قرآن

صلوات

سوره قدر

دعای افتتاح

دعای ابوحمزه

دعای جوشن کبیر

دعای جوشن صغیر

زیارت عاشورا

دعای توسل

و ....

همینطور می‌خواندم بدون وقفه.

با کسی حرف نمی‌زدم، خنده که مطلقا.

تکیه نمی‌دادم، با ادب می‌نشستم.

قرآن که سر می‌گرفتم چنان شور و حالی داشتم که وصف ناشدنی بود، آنقدر گریه می‌کردم که صدای ملائکه درمی‌آمد.

در راه بازگشت به خانه هم کلی ذکر می‌گفتم و حتی بعد نماز صبح و طلوع آفتاب هم به اصرار مادرم می‌خوابیدم، می‌ترسیدم بخشیده نشده باشم.

یادش بخیــر

پریشب هم شب قدر بود.

تا به خودم بیایم و به آشپزخانه سر و سامانی بدهم دعای جوشن کبیر تمام شد.

بعدش هم کلی با عباس آقا خانه بازی کردیم و دست و جیغ و شادمانی.

موقع قرآن سر گرفتن هم عباس آقا خیلی متعجب شده بود که کتاب بر سرمان گذاشتیم، مدام از دستم قرآن را می‌گرفت و روی میز می‌گذاشت.

بین بک یا الله ها هم از شیرین کاری هایش خنده ام می‌گرفت.

فقط توانستم بعد نماز صبح بگویم:

خدایا ما بیچاره ایم

بی چاره مان نکن.


و تخت خوابیدم.


روایت مادر #عبّاس_آقا_رُکاب

۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹


۱
۰
abbasrockab
abbasrockab
روایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید