ویرگول
ورودثبت نام
abbasrockab
abbasrockabروایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
abbasrockab
abbasrockab
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

اولین قدم‌ها

:

بعد از مدت‌ها با عباس‌آقا رفتیم پارک.

خودمان بیشتر از او ذوق و شوق داشتیم.

کفش‌های کوچکش را پایش کردیم و راه افتادیم.


عباس‌آقا را گذاشتیم وسط چمن‌ها. من هم به تبع فیلم‌های هندی با فاصله یکی دو متر ازش نشستم و دست‌هایم را رو بهش دراز کردم و با چهره‌ای ملتمسانه گفتم مامان بیااااا بیاااا تاتی کن


عباس‌آقا اما زیرچشمی، با چهره‌ای که انگار به سرزمین عجایب آمده باشد، متعجب از دیدن آسمان و درخت و چمن، همان جا که ایستاده بود ، نشست.

چندبار دیگر با پدرش تلاش کردیم راه برود اما هربار ثمری نداشت.

انگار پاهایش را در سیمان کرده باشند هیچ تکان نمی خورد.

از ما اصرار و از ایشان انکار.

بیخیال شدیم.

شروع کردیم به راه رفتن در چمن‌ها، یک‌باره دیدیم عباس‌آقا هم دنبالمان راه افتاده و از آنجاییکه زمین شیب داشت کم مانده بود بدود.

به همین سادگی

به همین راحتی

گاهی نباید اصرار کرد.

.

.


روایت مادر #عبّاس_آقا_رُکاب

۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۹


۱
۰
abbasrockab
abbasrockab
روایت های پدرانه و مادرانه ی ما در کنار عباس آقا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید