ویرگول
ورودثبت نام
abbasraoufi
abbasraoufiبدلیل علاقه بشعر و داستان بر آن شدم تا کلیه قصه ها و داستانهایی را که خوانده یا شنیده بودم بصورت یک مجموعه بنام قصه های منظوم در آورم باشد که تعدادی انرا بپسندند و با انتقادات خود سبب ارتقاء ان گردند.
abbasraoufi
abbasraoufi
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

دعا و باور

جنگل از بی مهری باران و نور

از نفس افتاده بی رنگ و سرور

شاخه ها خشکیده زرد آن سبزه ها

بلبل از نا  رفته  گم  آن نغمه  ها

تشنگی از پا در آورده  وحوش

نا امید  از زندگی بی جنب و جوش

چونکه شد سلطان جنگل ناتوان

در پی راه نجاتی شد  دوان

جمله حیوانات جنگل  را ندا

داد و گفتا میشویم  تک تک  فدا

مرگ تدریجی بلای جان ماست

رستن از این خفت اما  کار ماست

چاره در یک انتحار جمعی است

دل بریدن از جهان و هستی  است

چاره ای جز این نباشد پیش رو

بسته بر ما راه حل و  گفتگو

حکم سلطان چون شنیدند آن وحوش

سر به زیر آورده کردند جمله گوش

ناگهان آهو سری جنباند و گفت

زندگی را کس نمی بخشد به مفت

کس چه میداند که بعد از انتحار

جنگل از باران نگیرد  اعتبار

چاره اش باشد دعا  نزد خدا

پرسشی باید از او با یک صدا

چونکه سلطان حرف آهو را شنید

بیدرنگ از حکم خود دل را برید

گفت به آهو میروی بالای  کوه

تا شوی نزدیک ان فر و شکوه

پرسشی کن از خدا اندر  دعا

کی رسد تنبیه ما  بر انتها

چون گرفتی از خداوندت جواب

آنچه میگویم بکن  محض  ثواب

گر بدادت  مژده از باران و نور

تن برقص آور  تو از آن راه  دور

گر جوابش بر دلت آمد  گران

گم نما خود را زچشم  دیگران

سر بجنبانیده  آهو  بیصدا

رفت و رفت تا قله  نزدیک خدا

خیره شد بر آسمان با چشم تر

گفت خدایا در  زدم بگشا  تو  در

تشنه ایم ما و زمین و سبزه ها

آتشی افتاده اندر  بوته ها

تشنگی ببریده است صبر و قرار

بسته بر ما جملگی راه فرار

آسمان بی مهری اش کرده عیان

طاقتی دیگر نمانده  در زیان

در زدم امروز و کردم من دعا

از برای رفع این درد و بلا

پاسخی بشنیده آهو بس گران

بوده در تقدیرتان این همچنان

تا نیابد مهلتش بر انتهاء

کس نه بگشاید گره بی اذن  ما

ناگهان آهو برقص آمد چو باد

تا کند قلب رفیقان  شاد شاد

چونکه دیدند رقص آهو را وحوش

تشنگی یکباره رفت از یاد و هوش

جنب و جوشی شد در آن افسردگی

رقص آهو شد دوای  زندگی

چون رسید آهو به این جشن و سرور

بوسه باران شد تنش از شوق و شور

لاجرم باید حقیقت را عیان

با صراحت باز گوید  در بیان

تا بدانند مهلت تنبیهشان

طی نگشته دوره  تقدیرشان

لب چو واکرد تا بگوید راز خویش

شر شر باران شد و آهو  پریش

آهو از وحشت گریزان سر به کوه

جنگل از این نعمت اما در شکوه

در میان  شر شر باران و نور

شکر آهو بود و آوایی  زدور

آنچه در تقدیر جنگل مانده بود

آنچه دیدی اینک  اما  آن  نبود

مانده بود از مهلت تقدیرشان

کار تو اما  شفیع جانشان

چون دعایت با یقینت شد یکی

من روا دیدم  قضا را  اندکی

جنگلحیوانات
۲
۰
abbasraoufi
abbasraoufi
بدلیل علاقه بشعر و داستان بر آن شدم تا کلیه قصه ها و داستانهایی را که خوانده یا شنیده بودم بصورت یک مجموعه بنام قصه های منظوم در آورم باشد که تعدادی انرا بپسندند و با انتقادات خود سبب ارتقاء ان گردند.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید