
دکتر باقر لاریجانی، معاون آموزش وزارت بهداشت، در حال گذراندن پرکارترین سال پژوهشی خود از نظر تعداد مقالات می باشد. در سال 2019 و تا کنون، 89 مقاله ی علمی از او در مجلات اسکپوس نمایه شده است. یعنی به طور متوسط هر 3/54 روز یک مقاله. در سال های 2018 و 2017 نیز به ترتیب 71 و 87 مقاله به نام او منتشر شده است. به عبارت دیگر او در طول 6 سال گذشته، از 2014 تا 2019، به طور متوسط در کمتر از هر 5 روز، در نشر یک مقاله همکاری داشته اند.
باقر لاریجانی بعد از دکتر علی اکبر ولایتی، پرمشغلهترین مقام اجرائی با پایه آکادمیک پزشکی است. ریاست دانشگاه علوم پزشکی تهران، ریاست شورای سیاستگذاری وزارت بهداشت، معاون فرهنگی وزارت بهداشت، معاون درمان وزارت بهداشت، معاون پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران، رئیس بخش غدد بیمارستان دکتر شریعتی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران در دولت احمدینژاد، رئیس بخش پزشکی دانشگاه آزاد در دوران میرزاده، معاون آموزشی وزیر بهداشت از سال 1392 تا کنون برخی از مشاغل سابق و فعلی او هستند.
این تعداد زیاد مقاله و فعالیت علمی آنهم برای چنین فردی با این همه مشغله فکری و اجرائی، به ویژه در شش سال اخیر، برخاسته از یک سنت نانوشته، ولی رایج در برخی دانشگاهها است. سالها است که استفاده دانشجویان و محققان از امکانات آزمایشگاهها، پژوهشکده یا پژوهشگاههای کشور مشروط به ذکر نام رئیس، مدیر یا حتی کارکنان آنها در مقالات است!
باقر لاریجانی سالهاست که در کنار فعالیتهای متعدد اجرائی، رئیس پژوهشگاه علوم غدد و بیماریهای متابولیسم است. این پژوهشگاه سه پژوهشکده دارد.
عدم توجه سیاستگذاران در وزارت بهداشت و وزارت علوم، سبب پدید آمدن چنین رانتهای شده است. رانتهای که با اصل عدالت و رقابت سالم علمی در تعارض است و سبب می شود عدهای بهصرف دسترسی به امکانات ملی و عمومی، دست به ویژهسازی بزنند و از آن به صورت شخصی بهرهبرداری کنند.
دکتر باقر لاریجانی، تنها یک نمونه از این دست رانتهای علمی و پژوهشی است.
#سیاست_علم
@HubDigital