چون اینجا میشود هرچه دوست داشت نوشت. حس امن دفترهای خطی گوشه قفسه را دارد که هر زمان بخواهم بازشان میکنم؛ چند خطی مینویسم و دوباره و دوباره این کار تکرار میشود.
نکته مهم ویرگول برای من همین حس خوب نوشتن در هر زمان که بخواهم و انتشارش در بین آدمهاییست که نمیشناسمشان و نمیشناسندم....
ویرگول را میتوان نقطه شروع انتشار متن های در خفاماندهی نویسندگان جوان نادیده دانست...
اینجا میخواهم بیپرده و بدون ویرایش دقیقا همان متن های داخل یادداشت گوشی و دفترهای مخفی ام را منتشر کنم تا شروع پرده افکندن از متن هایم باشد...و تعداد و کم و کیف خوانندگانش چه صفر باشد چه یک چه هزار اصلا برایم مهم نیست.
پس بریم برای شروع در ویرگول?
پ.ن:امیدوارم ویراست متنم بهتر بشه
پ.ن: و همینطور تایپم قاعده مند تر?