
اولین تجربهام، یک بازی فضایی روی سیستمعامل داس بود که باید یه سفینه یا فضاپیما رو از بین چند تا حلقه مختلف رد میکردی و همزمان، بقیه سفینهها رو هم از بین میبردی. به قدری برام عجیب و شگفتانگیز بود که نفهمیدم اصلا چندین ساعت گذشته و ساعت کاری تموم شده و باید با بابام برگردم خونه. کامپیوترها توی دفتر کار پدرم بود و من دوست داشتم که به هر بهونهای برم دفتر و بقیه بازیها رو تجربه کنم. اون موقع کوچکتر از این بودم که اسم بازی رو یاد بگیرم و حتی دکمهها رو هم کامل بلد نبودم.
بعد از اون، بازیهای مختلف دیگهای رو تجربه کردم. مثل سوپرماریو که تو ایران به اسم قارچخور معروف شده بود یا یک بازی پلتفرمر مشابه دیگهای که اسمش ادونچر آیلند بود و ما بهش میگفتیم میوهخور. همه اینا برام جذاب و جالب بودن. وقتی که مرحله مخفی سوپرماریو رو پیدا کرده بودم، انگار یک راز عجیب و غریبی رو کشف کردم و باید اون رو از دید بقیه دور نگه میداشتم. بقیه در واقع اونایی بودن که بازی نمیکردن و نمیفهمیدن که این کشف بزرگ، چه حسی میتونه داشته باشه.
اما اولین بازی که تا همین امروز هم اسم و جزئیاتش رو کامل یادمه، کامیکس زون بود. نمیدونم دقیق چطوری شد که با این بازی معرفی شدم. بازم باید بگم که خیلی بچه بودم و اصولا حافظه خوبی ندارم. فقط یادمه که تو دفتر پدرم بودیم و احتمالا بقیه از شلوغکاریا و این که با صندلی چرخدار وسط دفتر ویراژ میدادم، خسته شده بودن و میخواستن یه تفریح بی سر و صدا و بدون دردسر رو پیشنهاد بدن و شاید بعدش یکی از کارمندا یا حتی خود بابا که از علاقه بی حد و حصرم به بازی مطلع بود، من رو نشوند پای یک سیستم و کامیکس زون رو برام اجرا کرد. انگلیسیم در حدی نبود که بفهمم دقیقا چی میگن و چی شده، ولی متوجه شدم که داستان بازی درباره یک تصویرساز مجلههای کمیکاستریپه که یکی از شخصیتایی که خودش خلق کرده، از مجله میاد بیرون و جاش رو باهاش عوض میکنه! یعنی این نقاش یا حالا آرتیست، درگیر موجودات و داستانایی میشه که خودش خلق کرده. همین داستان به اندازه کافی برای من جذاب بود. گرافیک بازی هم برای اون موقع فوقالعاده به نظر میاومد. احتمالا اونجا شروع داستان من به عنوان یه بازیکن بود. داستانی که زودتر از همه اتفاقای مهم زندگیم شروع شده و هنوز هم ادامه داره.
اینجا قراره درباره بازی گپ بزنیم. تو این سفر، رسیدن به مقصد هدفمون نیست. قراره از مسیر لذت ببریم.
شما میتونید علاوه بر ویرگول، پستهای من رو توی اینستاگرام هم مطالعه کنید.