
این قسمت شب عید ۱۳۹۹ رادیورایانش هست. یادمه که پارسال شب عید، ساعت ده رادیورایانش منتشر شد. اسمش بود «سبزهها و گرهها». آخرش نوشتهبودیم:
«بهار که میشود، سبزههای عیدی را گره میزنند بههم، که شاید این رشتههای عادی و بههمناپیوستهی به هم گرهخوردهی زندگی از هم باز شوند؛ که بهار کابوس عادتهاست...»
امسال ولی به همهی ما نشون داد که حتی بهار هم کابوس عادتها نیست. که حتی بهاری که قرار بود هر سال ما رو در بیاره از این قرنطینهی خودساخته امسال خودش قرنطینهای طولانیتر رو با خودش میکشه. که هیچچیز آنچنان هم ثابت نیست.
امسال اینطور تموم شد:
«در کمد را به زور میبندم. با خود میگویم: تو باید بپذیری که آرشیوها هم نمیتوانند تا ابد خنزرپنزرها را در خود نگه دارند. و با سوختن آرشیوها، دیگر کسی موتیفهای بصری فیلمهای برادران کوئن را به یاد نمیآورد. تو باید بپذیری که روزی نتردام و نتردامها در آتش خواهند سوخت و آقای خشکشویی روزی از روزهای نزدیک عید، خلوتترین روز زندگی خود را پشت سر خواهد گذاشت.»
اسمش: تو از کجا میدانی وقتی تقاطع ولیعصر را میروی پایین، پیرزن دستفروش هنوز آنجا باشد؟!
عکسش درد دارد، شرمندهایم. خواستید در لینکهای زیر میتوانید بشنویدش.
- انکور
همین، دعا کنید، دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت.