
اعتیاد فقط یک واژه نیست؛ پشت این واژه، زندگی انسانها،
خانوادهها، شکستها، امیدها و گاهی سالها تلاش برای دوباره ساختن یک زندگی قرار دارد.
سالهاست در حوزه اعتیاد، آسیبهای اجتماعی و مسیر بهبودی فعالیت میکنم و در این مسیر با افراد و خانوادههایی روبهرو شدهام که هرکدام داستانی متفاوت داشتهاند. تجربه به من آموخته است که برای کمک به یک انسان، پیش از هر چیز باید او را انسان ببینیم، نه برچسبی که جامعه به او زده است.
یکی از مهمترین دغدغههای من، آگاهیرسانی درباره اعتیاد و آسیبهای ناشی از آن است؛ اینکه بدانیم اعتیاد چگونه شکل میگیرد، چه عواملی میتوانند فرد را در معرض آن قرار دهند و چگونه میتوان پیش از رسیدن به نقطه بحران، آگاهانهتر تصمیم گرفت.
در کنار پیشگیری، موضوع دیگری نیز برای من اهمیت زیادی دارد: نگاه ما به فرد درگیر اعتیاد.
سرزنش، تحقیر و طرد کردن معمولاً راه درمان نیست. فرد گرفتار اعتیاد بیش از آنکه به قضاوت نیاز داشته باشد، به آگاهی، حمایت، مرزبندی درست و فرصتی برای بازسازی زندگی نیاز دارد.
فعالیت من در این حوزه با هدف افزایش آگاهی، کاهش آسیب، حمایت از افراد در مسیر بهبودی و کمک به خانوادههایی است که با مسئله اعتیاد دستوپنجه نرم میکنند.
در این مسیر تلاش میکنم درباره موضوعاتی مانند پیشگیری از اعتیاد، شناخت آسیبهای مواد مخدر، نقش خانواده، باورهای نادرست درباره اعتیاد، تجربه بهبودی و چالشهای بازگشت به زندگی سالم بنویسم.
همچنین در حال نگارش کتابی با عنوان «اولین بار» هستم؛ روایتی از تجربههایی که میتواند به ما یادآوری کند بسیاری از اتفاقات بزرگ زندگی، گاهی از یک تصمیم کوچک آغاز میشوند.
هدف من ترساندن آدمها از اعتیاد نیست؛ هدفم این است که پیش از اولین قدم، آگاهی داشته باشیم.
این صفحه قرار است جایی برای گفتوگو، آگاهی و تجربه باشد؛ بدون قضاوت و بدون نگاه از بالا به پایین.
اگر حتی یک نوشته بتواند باعث شود کسی قبل از یک انتخاب خطرناک کمی بیشتر فکر کند، یا خانوادهای راه درستتری برای برخورد با عزیزش پیدا کند، احساس میکنم این مسیر ارزش ادامه دادن دارد.
همقدم؛ یعنی در مسیر آگاهی و بهبودی، هیچکس مجبور نیست تنها قدم بردارد.