ویرگول
ورودثبت نام
عاطفه صفری
عاطفه صفری
عاطفه صفری
عاطفه صفری
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

شادکامی از مشکلات میاد

منبع این مقاله کتابthe subtle art of not giving a fuck نوشته مارک منسون و ترجمه ارشاد نیکخواهه.

شاید فکر یه دنیای بدون درد و مشکل، قند تو دلمون آب کنه. ولی ما اینجاییم. روی کره زمین. و اینجا مشکلات هیچ وقت متوقف نمی شن. فقط میتونن بهتر یا بدتر بشن یا به هم تبدیل بشن. راهکار یک مشکل صرفاً به خلق یکی دیگه منجر میشه.

مشکلات تمومی ندارن. فقط از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشن! مثلا مشکل اضافه وزنتو با مشکل وقت خالی پیدا کردن و باشگاه رفتن و عرق ریختن می تونی عوض کنی. تنها کاری که از دستمون بر میاد اینه که مشکلاتمون رو به مشکلاتی تبدیل کنیم که بیشتر دوستشون داشته باشیم و از سروکله زدن باهاشون بیشتر لذت ببریم.

مشکلات تمومی ندارن. فقط از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشن!
مشکلات تمومی ندارن. فقط از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشن!


واقعیت اینه که مشکلات زندگی همیشه هستن! کلمه کلیدی شادکامی "حل کردن" مشکلاته. فایده ای نداره که حس کنی مشکلی نداری. اگر حس کنی مشکلی نداری به همون اندازه احساس شادکامی نمی کنی که حس کنی مشکلی داری که قابل حل کردن نیست. اگر از مشکلات طفره بری هم همین طوره. تنها راهی که داری برای اینکه احساس خوشبختی کنی، اینه که یه سری مشکل داشته باشی و اون ها رو حل کنی.

شادکامی حسی نیست که وقتی به یه جایی تو زندگیمون رسیدیم از اون به بعد داشته باشیمش. از خوندن مقاله های موفقیت و خوشبختی هم چیزی گیرمون نمیاد. با داشتن شغل ایده آل و یه عالمه پول هم خوشبخت نمی شیم. شاید این جمله کلیشه ای رو زیاد شنیده باشید که پول خوشبختی نمیاره. و واقعا درسته! فقط پول داشتن خوشبختی نمیاره! وقتی هیچ مشکلی برای حل کردن نداری خوشبخت نیستی.

مشکلاتت هرچی که هستن فرقی نداره. حلشون کن!

خطر! مراقب این دو تا باش:

دو تا رویکرد اشتباه نسبت به مشکلات وجود داره که توی کوتاه مدت حالتو خوب می کنه ولی در بلند مدت زندگیت رو خراب می کنه:

1. انکار

بعضی از مردم در درجه ی اول مشکلاتشون رو انکار می کنن. واقعیت اینی نیست که سعی دارن به خودشون بقبولونن. باید مدام تلاش کنن که توی توهّم زندگی کنن. انکار مشکلات و زندگی در توهّم میتونه برای کوتاه مدت حالشونو خوب کنه ولی در نهایت به یک زندگی پر از تزلزل و مشکلات عصبی منجر میشه.

2. ذهنیت قربانی

بعضی ها هم هستن که از رول قربانی خوششون میاد. همه ش میخوان به خودشون و بقیه ثابت کنن که مشکلاتشون اونقدر بزرگ و خارج از کنترله که هیچ کاری برای حلش از دستشون برنمیاد. این که مدام مشکلاتتو گردن دیگران یا سرنوشت بندازی و برای خودت دل بسوزونی باعث میشه زندگیت پر از خشم و درماندگی و نا امیدی بشه.

مشکلاتت هرچی که هستن فرقی نداره. حلشون کن
مشکلاتت هرچی که هستن فرقی نداره. حلشون کن


چرا این دو تا رویکرد اینقدر رایجه؟

چون آسونه. بدون این که مسئولیتی به گردن بگیری میشینی یه گوشه و به عالم و آدم غر می زنی که مشکل داری. ولی خیلی سخته که بزنی به دل مشکل و حلش کنی. یا کلاً انکار می کنی که اصلا مشکلی وجود داره! این انکارهایی که جدیداً مد شده که به خودت بگو من خوشبختم تا خوشبخت بشی چرت و پرته. هیچ آدم خوشحالی لازم نداره بره جلوی آینه وایسه و به خودش بگه که خوشحاله!

جنس سرخوشی ناشی از انکار و ذهنیت قربانی، اعتیادآوره. هرچی بیشتر این کارو بکنیم، بیشتر دلمون میخواد از این طریق خودمون رو سِر کنیم و مشکلات بنیادی رو نادیده بگیریم. ولی آخرش مجبوریم با مشکلات روبرو بشیم و اون وقته که دردش از تحمّلمون بیشتر میشه.

البته حرف من این نیست که مشکل داشتن و رنج کشیدن چیز خوبیه. اتفاقاً رنج کشیدن خیلی هم چیز بیخودیه. اگر رنج کشیدن هدفی نداشته باشه ارزشی هم نداره. اما مسأله اینه که زندگی به خودی خود یه جور رنج کشیدنه. آدم ثروتمند به خاطر ثروتش رنج می کشه، آدم فقیر به خاطر فقرش. شعار نمیدم. همه ی رنج ها برابر نیستن. قطعاً بعضی از رنج ها از بقیه دردناکترن. ولی ناگزیر، همه ما باید رنج بکشیم.

تازه رنج کشیدن از لحاظ بیولوژیک مفیده! رنج باعث میشه به تغییر فکر کنیم. انسان همیشه یه دُز از نارضایتی داره. و همین نارضایتی باعث میشه در راه تغییر قدم برداره. نارضایتی باعث نوآوری و تغییر میشه. و نوآوری وتغییره که باعث بقای گونه ی بشر میشه.

مارک منسون میگه: " به یک زندگی بدون مشکلات امیدوار نباش. همچین چیزی نداریم. عوضش به یک زندگی پر از مشکلات خوب امید داشته باش. "

وقتی اینو بپذیریم میتونیم به مرحله بعد بریم. میتونیم رنجمون و مشکلمون رو حل کنیم. باهاش گلاویز بشیم و یک رنج رو به رنج دیگه ای تبدیل کنیم و توی این فرآیند تبدیل کمی احساس شادکامی بکنیم.

شادکامی واقعی تنها زمانی اتفاق می افته که مشکلاتی رو که دوست داری باهاشون سروکله بزنی، پیدا کنی. مشکلاتت هرچی که باشن، راه یکیه: حلشون کن!

 رنج، باگ خلقت نیست
رنج، باگ خلقت نیست


در نتیجه، رنج، باگ خلقت نیست. یه ویژگی خفن خلقته. رنج دعوت به عمله.

احساسات منفی هم همینطور. اون ها هم یه جور دعوت به عمل هستند. وقتی احساسات منفی میان سراغت یعنی باید یه کاری بکنی.

توی مقاله بعدی در مورد احساسات منفی می نویسم. در مورد اینکه با احساسات منفی مون چیکار کنیم؟


سبک زندگیمشکلاتشادکامیزندگیامید
۸
۴
عاطفه صفری
عاطفه صفری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید