ارزش

ارزش عمل های ما را هدف های ما تعیین می کند.

ارزش یک عمل را نمی‌توان تنها از ظاهر آن یا نتیجه‌ای که به بار می‌آورد، فهمید؛ بلکه باید دید انسان آن کار را با چه هدفی انجام می‌دهد و در پی رسیدن به چه چیزی است.

فرض کنید دو نفر به نیازمندی کمک مالی می‌کنند. رفتار هر دو در ظاهر یکسان است، اما یکی برای رفع گرفتاری آن فرد و رضای خدا کمک می‌کند و دیگری برای جلب توجه مردم و کسب شهرت.

عمل ظاهری هر دو نفر یکی است، اما هدف‌هایشان متفاوت است. از این منظر، ارزش اخلاقی و معنوی کار آن‌ها نیز یکسان نخواهد بود.

گاهی دو نفر هدف مشترکی دارند؛ مثلاً می‌خواهند به دیگران کمک کنند. یکی با صداقت و احترام این کار را انجام می‌دهد، اما دیگری با تحقیر کردن افراد یا دخالت در زندگی آن‌ها.

در اینجا نیز هدف خوب به‌تنهایی کافی نیست. ارزش عمل، علاوه بر هدف، به درستی وسیله و شیوهٔ انجام آن هم بستگی دارد. نمی‌توان هر وسیله‌ای را به بهانهٔ رسیدن به هدفی خوب توجیه کرد.

ارزش عمل، تا اندازهٔ زیادی، از مقصدی سرچشمه می‌گیرد که انسان برای آن انتخاب کرده است؛ زیرا عمل، تنها حرکتی در بیرون نیست، بلکه بیانگر جهتی است که انسان در درون خود برگزیده است.