مغزم پر از نفرت و درده, دلم میخواد کل زندگی رو بالا بیارم, سرم درد میکنه, دلم درد میکنه, غصه دارم و کسی نمیتونه کمکم کنه, حالم بهم میخوره از جملات مسخره و کلیشه ای که میگه فقط خودت میتونی به خودت کمک کنی, لعنتیا چجوری وقتی مغزم فلج شده به خودم کمک کنم؟
از خودم متنفرم, از تمام دوستام متنفرم, از بابام, از کسی که دوسم داره و یه روزی برای داشتنش حسرت میخوردم از اونم متنفرم
از زندگی متنفرم از مرگ هم همینطور از همه چی
شاید بگین این بشر چشه اما من معروف بودم به شاد بودن و سمبل خوش بینی
خسته ام خیلی خسته
همین!!!!