ویرگول
ورودثبت نام
امیر صابری
امیر صابری
امیر صابری
امیر صابری
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

چرا همه من و شما رو جعبه ی دستمال کاغذی میبینن؟

ظاهرگرایی ، درد امروز جامعه ست . کاش فقط به ظاهر آدم ها نگاه میکردیم، کار از جایی خراب میشه که اونهارو مثل کالا میبینیم .تا حالا دقت کردین در اولین برخورد از آدم ها به چه چیزی توجه میکنیم؟ به زیبایی ، تحصیلات ، سرمایه و ... تا بر اساس این مولفه ها به آدم ها معدل بدیم و بر اساس میزان معدلشون بهشون احترام بذاریم .
انگار با جعبه ی دستمال کاغذی برخورد میکنیم، چند می ارزه، لایسنسش(لیسانس خودمون!) از کجاست ، جعبه اش چقدر زرق و برق داره و ....


تهش کجا کار خراب میشه؟ تو انتخاب روابط انسانیمون به بیرون بیشتر از درون توجه میکنیم. دختر خانم یا آقا پسری که دنبال پارتنر برای زندگیش میگرده، بیشتر از اینکه به دنبال حال خوب و خوش بودن کنار هم باشه، دنبال ویترین طرف هست،کارفرمایی که بیشتر دنبال مدرک هست تا سواد و تخصص و ... همه دنبال ویترین طرف مقابل هستن و البته ما ایرانی هام در ویترین سازی و نقاب زدن به خودمون بی تخصص هم نیستیم.

دوستی رو میشناسم که جزو اعاظم بحث هک و امنیت هست. برخی وزارت خونه ها و نهاد های خاص مشتری دائم و ثابتش هستند. مدرک دانشگاهیش لیسانس هست(چندین دوره ی تخصصی رو در امریکا گذرونده)، یه روز برمیگرده دانشگاه محل تحصیلش که تجربیاتش رو به اشتراک بذاره ، بهش میگن با مدرک شما نهایت آزمایشگاه میتونید تدریس کنید!
کسی که پروژه های زیر 80 90 میلیون رو میداد به شاگردای کلاسش رو فقط بخاطر ویترین از دست دادن.

بدتر از اون دید کالایی هست که نسبت به خودمون پیدا میکنیم، من تو زندگی از x عقب ترم ، از y تحصیلاتم بیشتره ، z از من زیباتره ،w ازدواج کرده من نه و ...

استرسی که کم کم به زندگیمون می افته فقط و فقط برای اینکه خودمون رو با بقیه مقایسه میکنیم .
انگار نه انگار که هر آدم از مولفه هایی چون ژنتیک، محیط، فرهنگ و ... تشکیل شده که آدم هارو مثل اثر انگشت منحصر به فرد کرده و با هم قابل مقایسه نیستن.

ریشه اش کجاست؟ وقتی تو دوران کودکی به بچه میگی " ببین فلانی دیکته 20 شد تو 18 شدی " یا میگی "فلانی نصف تو هست فلان کارو کرده تو نکردی!"بذر مقایسه کردن رو توش میکاری ، نتیجه اش میشه چشم و هم چشمی!

بعنوان کسی که فعالیت جدی در زمینه های آموزش و پرورش، ورزشی ، تجارت ، به قطعیت میتونم بگم فصل مشترک همه ی فضا هایی که دیدم چشم و هم چشمی بود .

تو آموزش چشم و هم چشمی مدرک ، مدارس و درآمد از جلسات خصوصی
تو ورزش درجه ی رزمی و مقام مسابقات
تو تجارت سرمایه و دارایی

حتما همه رو با یه چوب نمیخوام برونم ولی موضوع تم غالب هست، مینیمم اونایی که من دیدم .

انگار این آدمه براش فرق نداره تو چه اتمسفری داره زندگی میکنه، تا وارد فضای جدید بشه یه متر دستش میگیره خودش رو با بقیه مقایسه میکنه و البته اگه ازش بخوای از بدی چشم و هم چشمی بگه برات ساعت ها میتونه حرف بزنه .

کاش تو روزی تو نظام غیر آموزشی کشورمون این مفهوم بیاد که فرصتمون خیلی کمه، با چیز های بیهوده تلف نکنیم



۱
۰
امیر صابری
امیر صابری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید