باید رفت ...

برای خودت شدن گاهی باید رفت .

از هرجایی که نمیگذارند خودت باشی .

از آنجایی که رنج زمان شدیدتر و شدت ضربه چکش ها سخت تر است .

از آنجایی که پر است از همان آدمهایی که معلوم نیست از اول چنین بودند یا زندگی با آنها چنین کرده !

از محاصره آدمهایی که نمیگذارند دلت از دیدن یک منظره سرخوش شود . آدمهایی که نمی گذارند دست و دلت به خریدن گل برای میز شلوغ و گرد گرفته کارت برود . آدمهایی که سرگذشت تلخ خود را فرجام حتمی تمام تلاش های تو برای یک شادی عاشقانه میدانند .

باید بروی و بدانی این رفتن بهایش هر چه باشد کمتر از ماندن و شبیه دیگران شدن است . در این زندگی هیچ چیز گران تر از این نیست که آدمی خودش را از دست بدهد . که اگر روزی میتوانست از یک حادثه کوچک سرمست شود و بلند بلند بخندد ، امروز نتواند چون بار شکست ها و بی رسمی های دیگران را به دوش کشیده و روحش خسته و رنجور شده و ایمانش به خوب بودن این جهان به کفر رسیده ...

#نیلوفرفراهانی

پی نوشت : متن ادامه دارد...