در نگاهش پرنده بود،
موج بود،
دریا بود،
آشتی بود،
حرف بود،
غصه بود،
شادی بود
.
درنگاهش نگاه پیدا بود
جشن قرار، میان دریای گرم جنوب،
فریاد پرسش و خواهش
جز آغوش مادرش جایی
برای او خانه نشد
تا بخواند سرود هستی را ...میرا اسفند ۱۴۰۰