میدهم جلا، نیمهِ تاریکِ روحِ بازیافته ام
از برای تو، ای بازیابنده روحِ خزانِ من
از پسِ بیشهِ که فریادهای انزوا
سرتاسرِ زمینِ تنم را مچاله کرد
دستی رسید به سبزیِ وفاداری
برخواستن در طلوع هشیاری
فریاد برده نام تو را چون جوانه ای
که به خورشید و روز، میکند نجوا
ای تمنای لحظه لحظه بیکسی ام
بازت نمینهم،
ای آرزوی آشنا
میرا - مرداد ۱۴۰۰