بعد از چهار ماه، سلام

بی مقدمه، من کنکوری ام. از روزی که به دنیا اومدم تا آبان امسال، واقعا به سختی زنده موندم:) زندگی سختی داشتم. بلاخره تونستم از اون زندگی وحشتناک خلاص شم اما
زندگی هیچ وقت آسون نبوده و نیست و نمیمونه
تو این چند ماه دغدغهی زندگیم شد کنکور. سالهاست که درس نخوندم. هرچند مدرسه میرفتم اما واقعا از ابتدایی به بعد فقط گذروندم. بامعدل خوب! اما بدون یادگیری درست و حسابی.
مقالهی انگیزشی نمونده که نخونده باشم. میدونم امکانش هست که با چندماه خوب و مداوم خوندن میشه رتبه خوبی کسب کرد ولی هیچ چیزی روم اثر نداره! یه روز ۱۰ ساعت میخونم، یه هفته هیچی.
زمان داره مثل برق و باد میگذره. چهار ماهه که میخوام شروع کنم ولی...
به منِ دوازدهم تجربیِ صفر کیلومتر با هوشِ معمولی رو به خوب! حرفی بزنید که راه بیفتم :)
و مهم تر از اون، درس خوندنم مداوم باشه.
میدونم کنکور همهی زندگی نیست. میدونم هیچکس به اندازه خودم نمیتونه کمکم کنه. میدونم کنار گذاشتن گوشی خیلی مفیده. میتونم شروع کنم، اما نمیتونم ادامه بدم!