ویرگول
ورودثبت نام
Hich
Hichمن می‌میرم؛ یا از بیرون یا از درون
Hich
Hich
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

اگه نمیتونم حرف بزنم:

نمیتونم احساساتم رو برای مدت طولانی نگه دارم

نمیتونم به خوبی حس کنم که رنج میکشم، نمیتونم بفهمم که خندم واقعیه یا نه

از اینکه میشنوم میگن:« فلانی خیلی رنج کشیده ، منم خیلی رنج کشیدم » ولی همچین چیزی رو برام خودم از طرفشون نمیشنوم ، بدم میاد

از اینکه آدما فکر کنن رنج خاصی نکشیدم بدم میاد

بعد به این فکر میکنم که خب حالا چه رنجی کشیدی که اینقدر عصبانی میشی؟ و همه‌ی بار احساسی اتفاقات برام کمرنگ میشن

مغزم میگه : تو که رنج خاصی نکشیدی! و میگه اگه اصرار کنی که رنج خاصی کشیدی یعنی داری تظاهر میکنی و میخوای فکر کنن حالت خیلی بده

اصلن چرا باید همچین فکری کنم؟ در حدی که دیگه به احساسات و افکارم نمیتونم اعتماد کنم

دلم نمیخواد با هیچکس درمورد ناراحتیام صحبت کنم ، نه بهتره اینو بگم

دیگه دلم نمیخواد درمورد خودم حرفی بزنم

هر موقع پام رو از یه حدی فراتر میذارم ، نمیدونم ولی اون لحظه فقط دارم احساساتی که اذیتم میکنن رو نشون میدم ، اما هر موقع پام رو از یه حدی فراتر میذارم و احساساتم رو زشت تر نشون میدم ، طرد میشم و بهم میگن کارت اشتباهه و عذاب وجدان عمیقی میگیرم

میدونم توی این مورد حقی ندارم...

هیچوقت اظهار نمیکردم که از چهره‌م بدم میاد و اتفاقا میگفتم

دلم نمیخواد تغییری توش ایجاد بشه ، ولی تازگیا میبینم که هر کسی که اطرافمه از من خوشکلتره

نمیتونم تحمل کنم که چهره‌ی معمولی داشته باشم

وقتی به این فکر میکنم که موفقیت تحصیلی نداشتم ، هر چقدر تلاش کردم ولی باز هم موفقیتی نداشتم ، به این نتیجه میرسم که من واقعن عقلم کمه و نمیفهمم چرا خدا باید منو اینطوری میآفرید

وقتی میبینم عزیزترین فرد زندگیم افرادی رو کنارش داره که از من سرتر و بهتر هستن ، حس میکنم من جایگاهی ندارم

حس میکنم من به اندازه‌ی اونا برای عزیزترینم اهمیت ندارم ، حس میکنم اگر نبودم بهتر بود

من خسته شدم

دلم میخواد بمیرم و دلم نمیخواد کسی این چیزها رو بدونه

دلم حمایت نمیخواد

دلم دلسوزی نمیخواد

دلم نمیخواد ازم مرتقبت کنن

نه مغز من! با گفتن اینا منظورم این نبود که دارم شبیه افسرده هایی میشم که هیچ چیزی براشون دیگه مهم نیست

من فقط یه ادم خودسر و لجباز و مقاوم و خودخواه هستم که مثل همیشه محض خاطر چیزای الکی میخواد بمیره

نه عزیزم...

فکر نکن تقصیر بقیه‌ست که چنین احساسات و افکاری داری

تقصیر خودته که بی دلیل فقط میخوای بمیری

از خودم ناامید شدم

و از طرزی که زندگی کردم

از اینکه اصلا فکر نکردم دارم چیکار میکنم

از اینکه اینا هیچکدوم مهم نیستن

از وجود داشتنم بدم میاد

از اینکه بگم از امدن این فکزا بدم میاد، بدم میاد

چون بهم میکن خب باید فکراتو درست کنیم

من اینا رو نمیگم که بهم بگن باید فکراتو درست کنیم

دلم یه جواب دیگه میخواد

از حرف زدن ناامید شدم

از خودمم ناامید شدم

دلم نمیخواد دوستم سوپرایزم کنه و هزینه زیادی کنه

دلم نمیخواد خب

دلم نمیخواد روزی رو که همه توی فکر اینن که فرداش یکی از اعضای خانواده مرده ، جشن بگیرم

دلم نمیخواد وقتی نتونستن برای خواهرم به همون مناسبت جشن بگیرن برای من بگیرن

دلم نمیخواد

دارم میمیرم

ولی مغزم میگه تو هیچیت نیست

بقیه از دردای بزرگ خودشون میگن

و در من بزرگ نیست

اینو مغزم میگه

اینو گوش ندادناشون میگه

دلم نمیخواد این حرفا رو راحت به کسی بزنم

دلم میخواد بالای یه ساختمون بلند روی لبه‌ش وایسم یا یه کارد بگیرم زیر گلوم یعد بخوان مجبورم کنن اینکارو نکنم و من همه‌ی این حرفا رو تحویلشون بدم

نمیخوام این حرفا راحت گیرشون بیاد

نمیخوام با یه حالت معمولی و یه حس معمولی بگمشون

دلم نمیخواد لبخند بزنم بعدش

دلم نمیخواد فکر کنن مسئله‌ی خیلی ساده ای بود

ولی در عین حال نمیتونم این کارا رو کنم

نمیتونم اینقدر بی رحم باشم و همچنین نمیتونم اونقدر مهربون باشم که همه ی اینا رو برای مشاورم تعریف کنم و بگم خب چجوری حلش کنیم؟

خب من چیکار کنم برای هیچکدوم از اینا جز توی فکرام هیچ حس دیگه ای ندارم

مغزم ولم کن

هیچکس نگفته تو درد خاصی نکشیدی

ولی مغزم خیلی میگه دیوونم کرد دیگه

دلم نمیخواد دیگه الان دیگه دیره و دلم نمیخواد الان کسی محبت و مراقبت و توجه کنه

دیگه حوصله ی خودمو ندارم

...
...

عذاب وجدانرنج
۳
۱
Hich
Hich
من می‌میرم؛ یا از بیرون یا از درون
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید