
از وقتی تصمیم گرفتم مسؤلیت زندگی ام با همه ی پستی ها و بلندی هایش را بپذیرم،قول دادم،حواسم به خودم باشد،هر روز بیشتر از دیروز و یک دلیل بزرگ و پررنگ در ذهنم داشته و دارم:
«تو بعد از خدا،خودت را داری دختر پس مواظب خودش باش»
و مواظب خودم هستم اگرچه گاهی کوتاهی می کنم،به وقت شادی پا به پای کودک درونم حرکت می کنم و اجازه نمی دهم نگاهی،حرفی آن شادی را از او بگیرد،به وقت موفقیت تشویقش می کنم،به وقت غم بغلش می کنم،به وقت اشک پا به پایش گریه می کنم وهر وقت تنبیه نیاز داشته باشد،تنبیهش می کنم.خلاصه من در کنار خودم دنیایی دارم که با هیچ چیز عوضش نمی کنم،خودی که خیلی نزدیک به من است و هیچ سانسوری را نمی پذیرد درصورتی که گاهی آدم در مقابل صمیمی ترین آدم های زندگی اش هم پناه به سانسور شدن می برد،خودی که انتهای همه ی ماجراها بلندم می کند و اجازه له شدن به من نمی دهد،خودی که چون یک طبیب،یک مشاور،یک رفیق کنارم هست و من سعی می کنم همیشه مراقب خودم باشم.
مراقب خودتان هستید؟
پایان