سلام
خواستم شروع کنم داستان را دیدم سه تا ورق دستم گرفتم به اسم مقدمه این پیام رو برسونم و شروع کنم با پتک بزن م توی سر خودم که ژولیده تافته جدا بافته نیست
هر کسی میتونه انتخاب و باور داشته باشهو مهمه در اصل ولی حتی ان هم نباشه با شکل ها و مدل های دیگه اتفاق میوفته
ولی برای همه هست...
یاد نویسنده های معنوی افتادم و یا فرقه های 8درویشی که لقب فقیر دارن و اخر افتادگی و هیچ بودن
خود را که خاکسار ن و غیره؟ به خودم گفتم خاطره میخوای تعریف کنی یا میخوای خودت راریز زیر کنی
که هیچ نیستی باشه نیستی
ژولیده کافیه صادق باشی بگی این خاطره را نوشتم بعد از انکه 32 سال گذشته و اولین باره میگم
برای لذت بردن..... و بیشتر به خودم گفتم... شاید دلی بلرزد و بداند عاشق است
و این برای من مثل معراج است همین مقدمه مرا بس...
خ امیر کبیر تهران را از خ ملت بالا بریم میخوره به میدان بهارستان که مجلس در انجاست نبش ملت و بهارستان پاساژی هست بنام اشتیانی
که از قدیم معروف بود به پاساژ هندی ها
داخل پاساژ مغازه داشتیم .. دو هفته گذشته و من هنوز انتظار میکشید م
خدایی حالم هم خوب نبود یادمه دوشنبه یا سه شنبه بود مغازه بودم به خودم میگفتم حتما شبها زمان بیداری من که در حال ذکر یا خواندن کتاب و دعا و ثنا ارتباط میگیرن
اونم از سمت قبله اخه همیشه رو به قبله مینشستم
چون اگه بخواهند حضوری به عمل برسانند عموما چنین ه حتی شیاطین برای گمراه کردن توضیح بسیار در خود داره
چون هر شب کار من بود برای ادامه ذکر روبه قبله بشینم تا کمر ش بشکند برای عبور..... میگفتم حتما راهش همینه ولی همش گنبد سبز برایم تصویر میشد
طوری که میفهمیدم با تصویر برایم باز میشود بر میگردم در مغازه گفتم برم سر پاساژ ادمها رو ببینم
طبقه بالا یک اقای هندی دینش سیک بود موهای خودش را افشان میکرد و باز که باد بخورد و در ایوان بالا تند تند راه میرفت و منو خسته میکرد گاهی نگاهش بهم میوفتاد و نیشخند میزد بیشتر این وقتها میرفتم سر پاساژ مردم خودم رو ببینم سر پاساژ بودم تابستان گرمی بود
دیدم داخل میدان بهارستان حوض ها را پر اب کردن و فواره را باز کردن داخل میدان نیمکت بقل. حوض ها داشت و میشد نشست دیدم باد میخوره به اب و افشانه پودری اپ پخش میشد
حتما کار دعوت کننده بود باعث شد دهنم اب بیوفته رفتم داخل میدان و رو ی یه نمیکت نشستم و ارام گرفتم
قطره های اب خنکم میکرد به خودم گفتم داخل میدان دو دور بچرخم برم مغازه اولین دور متوجه نشد م
حتما اون اقا گفته سر بهواست
دور دوم انجا که سمت مجلس قدیم میرسی رو بروی خودت رو به پایین چهار راه سرچشمه و مستقیم میخوره میدان شوش
وقتی رو به پایین ایستادم گفتم بجای رفتن به مقازه میرم سمت سرچشمه یه سری به همکارها میزنم ببینم وضع قیمتها چطوره از خیابان رد شدم کنبد سبز رو دیدم
خودش بود از بالا پایین و خیلی بالاتر این کنبد سبز به زیبایی خودش رو نشون میده
ولی احساسم بر این بود کسی نمیبینه...
گنبدی که در رویا دیدم خودش بود امام زاده نبود
ان مکان معروف بود به سر قبره اقا سیدی در انجا خاک شده بود 150 یا 200 سال پیش
مردی که در حیات برای مردم خیر و برکت داشت و پس از مرگ معجزه اسم شو شتیده بودم ولی هیچ ازش نمیدانستم وقتی گنبد سبزش رو دیدم همه چی در درونم باز شد ......
.. روز ملاقات اصلا دیگه میدونستم چکار کنم ولی یه چیزها نمیدونستم وقتی رفتم فهمیدم...... و یه چیزا نفهمیدم بعد 11 سال دوباره رفتم فهمیدم
ادامه دارد