متهم برای دفاع آخر به جایگاه می رود!
با قدمانی سست و چشمانی سرد...
صدای بی جانش بلند میشود:
+چه باید بگویم؟!
قاضی اخم میکند..!
_چند بار است برای دفاع به اینجا می آیی و هر بار با گفتن این حرف، فرصت دفاع را از خود سلب میکنی!
+دفاع؟!
از چه باید دفاع کنم؟!
اصلا شما بگویید..!
چه چیزی را میخواهید از من بگیرید؟! گمان میکنید من چیزی برای از دست دادن دارم؟!
(خنده هیستریک اما بلندی سر داد..)
+از شما بعید است آقای قاضی!
جرم مرا فراموش کرده اید؟!
من،خودم را کشته ام... =)
من، قاتل احساس خویشم!
مرا از چه میترسانید؟!
چرا باید از یک مرده دفاع کنم؟؟
اوه آقای قاضی...!
از نظر من شما مشکل روانی دارید...!
باید همانند من، شب ها دستانتان را به تخت ببندند!
-زینب اصلاحی(آدمک قصه ها)