یادمه وقتی خیلی بچه بودم، وقتی بابام کتابهای مخصوص کودکان رو برام میگرفت، تا ده بار نمیخوندمش زمین نمیذاشتم. خیلی کیف میداد بهم. با اینکه میدونستم دقیقا تو خط بعدی چی نوشته، اما باز هم میخوندمش. فکر کنم خیلی از ما تو بچگی اینطوری بودیم. یادمه کتاب دختر کبریتفروش رو چندین بار از اول خوندم. بزرگتر که شدم یه گوشی خریدم و بیشترین استفادهی من از این گوشی، خوندن پیدیاف کتابهایی بود که روی کامپیوتر دانلود میکردم و منتقل میکردم روی گوشی. فونتش خیلی ریز بود و چشم رو اذیت میکرد، اما خوندنشون کیف میداد بهم.
تا اینکه مهاجرت کردم و اومدم کانادا. دسترسی به کتاب فارسی کاغذی به این راحتی نبود. از طرفی من که به خوندن ایبوک عادت داشتم. قاعدتا نباید مشکلی وجود داشته باشه. اما یه چیزی این وسط عوض شده بود و اون هم این بود که گوشیم از یه گوشی دکمهای غیر اسمارت تبدیل شده بود به گوشیای که روش میشد توییتر، اینستاگرام و هزارتا شبکهی اجتماعی جورواجور دیگه ریخت. نرمافزار طاقچه رو روش نصب کردم و اشتراک یک سالهی طاقچه رو خریدم. هزاران هزار کتاب که حالا هر کدوم رو میخواستم میتونستم دانلود کنم و بخونم. کتاب رو باز میکردم. صفحه چهار و پنج نرسیده یه نوتیفیکیشن میرسید و تمرکزم رو به هم میزد. انگار دیگه کتاب خوندن اون لذت رو بهم نمیداد. صرفا یه کاری بود که احساس میکردم وظیفه دارم انجام بدم. زورکی بود انگار.
با وجود امتحان کردن چندین راه حل برای برونرفت از مسالهی کنونی، بهترین راه حلی که تا حالا خیلی خوب جواب داده، ایبوکریدر کیندله. واقعا به دادم رسید. فکر کنم بد نباشه شما هم اگه مشکل من رو دارید امتحانش کنید.