زندگی رها

تا 16 سالگی توی یه خانواده‌ی سنتی بزرگ می‌شه و بعد ازدواج می‌کنه. 17 سالگی اولین پسرش رو به دنیا میاره و تا 23 سالگی 4 تا بچه داشته. می‌گفت زمان ما رسم نبود دختر مستقل بشه یا حتی دنبال علائقش بره. وقتی که بچه داشته باشی دیگه باید تمام علائق و کارهایی که همیشه آرزوی انجامشون رو داشتی توی بچه‌هات می‌دیدی.

می‌گفت من به زبان و موسیقی علاقه داشتم. به خاطر همین بچه‌هام رو از این کلاس به اون کلاس می‌بردم که موسیقی و زبان یاد بگیرن. یه جایی به خودش می‌گه اینطوری که نمی‌شه، من خودم هم زندگی مستقل دارم. تا وقتی به خودم و زندگی شخصیم اهمیت ندم چطور می‌تونم مادر خوبی بشم؟ اونجا بوده که با بچه‌هاش سر یه کلاس می‎شینه و زبان رو کمی یاد می‌گیره تا دست روزگار توی تقدیرشون مهاجرت رو می‌نویسه. با همسر و چهارتا بچه‌اش مهاجرت می‌کنن به کانادا و از همون زمان داره زندگی پرانرژی خودش رو دنبال می‌کنه و همین انرژی رو به خانواده‌اش هم منتقل می‌کنه.

الان که 55 سالشه کلاس موسیقی و ورزش می‌ره. می‌گه اطراف ما پر از حرف و صداست. به صداهایی گوش کن که مثبت و انرژی بخشن، صداهای منفی رو فیلتر کن. یه تخته‌سیاه بگیر بزن به دیوار اتاقت. هدف‌هات رو روش بنویس و برای خودت ددلاین بذار. از هر حرکت مثبتی که توی زندگیت کردی لذت ببر و مطمئن باش یه روزی تاثیر مثبتش رو توی زندگی خواهی دید.
و این جمله‌ی معروف: تا وقتی با خودت مهربون نباشی، نمی‌تونی به دیگران محبت کنی.