همه ما در طول عمرمان یک کوله پشتی روی دوشمان حمل میکنیم. در آن احساساتی که آزادانه بروز نداده ایم جمع شده است، شادی هایی که برایشان جیغ شوق سر نداده ایم، غم هایی که برایشان آه نکشیده ایم، خشم هایی که فریاد نزده ایم، انزجارهایی که بالا نیاورده ایم و ترس هایی که گریه شان نکرده ایم. ما احساسات فروخورده مان را در تمام طول عمرمان با خود در یک کوله پشتی نامرئی حمل میکنیم، ازین روست که انسانها در پیری پشتشان خم میشود، شانه هایشان تا میشود و صورتشان میریزد و تمامشان چروک میشود. زیر بار این کوله پشتی سنگین است که انسانها تحلیل میروند و کم کم در زمین فرو میروند. حتی اگر از نظر بیولوژیکی نمرده باشند، روح هایشان زودتر از جسم هایشان مدفون میشود، زیر بار هیجانات محروم شده ...
همه ما در طول عمرمان یک کوله پشتی روی دوشمان حمل میکنیم. در آن احساساتی که آزادانه بروز نداده ایم جمع شده است، شادی هایی که برایشان جیغ شوق سر نداده ایم، غم هایی که برایشان آه نکشیده ایم، خشم هایی که فریاد نزده ایم، انزجارهایی که بالا نیاورده ایم و ترس هایی که گریه شان نکرده ایم. ما احساسات فروخورده مان را در تمام طول عمرمان با خود در یک کوله پشتی نامرئی حمل میکنیم، ازین روست که انسانها در پیری پشتشان خم میشود، شانه هایشان تا میشود و صورتشان میریزد و تمامشان چروک میشود. زیر بار این کوله پشتی سنگین است که انسانها تحلیل میروند و کم کم در زمین فرو میروند. حتی اگر از نظر بیولوژیکی نمرده باشند، روح هایشان زودتر از جسم هایشان مدفون میشود، زیر بار هیجانات محروم شده ...