من آدم بده ی ماجرا هستم، کسی که دیگه کوتاه نیومد، کسی که دیگه تحمل نکرد، کسی که بالاخره رفت. آره برو همه جا بگو که من آدم بده ی ماجرا بودم. اصلاً دلم میخواد که آدم بده ی ماجرا من باشم، خب یبار هم بزار من شخصیت اول داستان باشم، بزار همه فکر کنن من اونیم که نخواست، من اونیم که تلاش نکرد، من اونیم که همه چیو گذاشت و رفت، بزار همه هر جوری که تو میگی فکر کنن. بزار همه طرف تو باشن، بزار یه دنیا در مقابل من بایسته، چون من به تنهایی برای مقابله با یه دنیا در برابر خودم کافی کافیم، برای من دیگه اهمیتی نداره کی چجوری نگاهم کنه یا چجوری در موردم فکر کنه، من ذهن بیمار کسی رو کنترل نمیکنم، بیماری قضاوت و فضولی مشکل شخصی اوناست، برای من تنها این مهمه که فقط خودم میدونم که تو چی کارا کردی که باعث شدی که انقدر خسته و ناتوان شم که برم ...