دهه ی پنجم

دهه ی پنجم زندگی دهه ی بی نمکیه
نه به اندازه جوونها بهت توجه میشه
نه اندازه مسنها بهت احترام میزارن
کلا رها شده ای تو یه بلاتکلیفی
به اسم زندگی در شروع میانسالی
قوت و حوصله ت کمتر میشه
با هر کس و هر کجایی هم نمیخوای باشی
چارچوبات محکم تر میشن
عزمت راسخ تر
خودت یذره کله خرتر
اما دیگه نه هیجان و انرژی و ریسک زیاد داری
نه حوصله توضیح دادن و اثبات کردن چیزی
فقط دلت میخواد یه استکان چای
روی کوه، بالای ابرا، بدور از جماعت بنوشی
و به هیچی فکر نکنی و فقط به دور دستها خیره بشی
البته اگه شرایط زمانه بگذاره
تو این سن دیگه به خودت و به افراد فکر نمیکنی
از هر ظلم کوچکی دلت برا جماعتی به درد میاد
دلت برا نسلی به درد میاد
دیگه خیلی به خودت فکر نمیکنی
به آیندگان فکر میکنی
همونا که هنوز شوق و انرژی زیادی برای اثبات خودشون به دنیا دارن ...