گاهی مغز آدم پر میشود از دروغهایی که در تمام عمرش شنیده است و باور نمیکنی که اینهمه دروغ در عمرت شنیده باشی
و آنگاه است که آرزو میکنی ای کاش من عمر کوتاه تری داشتم
ازینکه شاید ۳۰ ۴۰ درصد مابقی عمرت قرار باشد چی میزان دروغ تازه و تکراری دیگر بشنوی سرت دود میکند و خودت را به این اندک دلخوش میکنی که
من فقط شنیده ام، گوش نداده ام ...
از سری دل خوش کنک های بیهوده و حواس پرتی های غیر مثبت و توهمات الکی
و البته ببخشید که فارسی ام انقدر ضعیف است که اینهمه لغت عربی میشنوید از من
بشنوید اما گوش نکنید ...