نمیدونم چه سالی بود اینترنت اومد اما فکر کنم نوجوون بودم، حرف از دهکده جهانی و گفتگوی تمدنها و پایداری و اینا، اگر کامپیوتر ندونی بیسوادیو ...
چمیدونم ازین حرفا
بزرگتر که شدیم موج سومو خوندیم، نوید موج چهارمی که در راه بود رو میداد و میگن امروز در موج چهارم بسر میبریم
جدیدا خیلی حوصلم سر میره از بس بنظرم همه چی تکراریه، زیاد شور و شوقی برا چیزای جدید ندارم فقط دلم کنج دنج و آرامش میخواد، غصه ام میگیره اگه در مورد موضوع جدیدی بحثی بشه چون میدونم خیلی سریع اینم قدیمی میشه و همه دنبال یه تنوع دیگه ان، به نظرم تا کنون در تاریخ جهان تا این حد مردم با این سرعت تنوع طلب نبودن، هر روز یه چالش و یه ترند جدید، ما اصلا دیگه بلد نیستیم بشینیم یه گوشه دوردستا رو نگاه کنیم بدون اینکه برا ساعتها حتی به چیزی فکری بکنیم. ما از ذهنمون مراقبت نمیکنیم، همه میخوان بگن آقا منم هستما این گوشه دنیام، آخه بابا زمین گرده، کدوم گوشه آخه. خلاصه این مجاز و خیال و سیر و سلوک در جهانی از دهکده ها که هر نفر یک دهکده است حوصلمونو سر برده، از گردانندگان بازی زندگی درخواست آپدیت و ورژن جدید دارم لطفا. یکم از گذشته چاشنیش کنید لطفا، یکم کندتر دویدن اصلا قدم زدن، بیشتر مکث کردن، سکوت، تنفس و حواس پرتی مثبت. تمرکز رو بردارید از نیازهای بیولوژیک، ذهنا آروم شن.
دلم سخن تازه میخواد، جوری که جهان تازه بشه، بی حد و اندازه هم نشه. شادی های کوچک بسیار دلم میخواد...