دنیای مجازی، برگردان مناسبی برای معادل فرنگیش نیس، مجاز در فرهنگ ما اصلا چیز دیگس، این که مجاز نیس، اون دنیا هم مجازی نیس، همش واقعیه، همش خودمونیم و واقعیتهامون، اما خب، اینم هست که همش در مورد حضوره؛ یا شایدم وجود، یعنی آقا من زندم هنوز، وجود دارم هنوز، بهتون اونجا مدال نمیدن، اونجا معروف شدن مثل اینه که تو خیابون راه بری و همه نگات کنن، مگه واسه اینکه کیو بیشتر نگاه کردن مدالی وجود داره؟ اصلا از کی تا حالا رسم شده تعداد دید زدنا رو بشمرن؟! این دیگه چه حساب کتاب کوفتی ایه، مثل اینه تعداد برگای یه درختو بشماری، همونقدر بی فایده، بعد حالا این عدد بیاد بشه معیار جذابیت، محبوبیت، شهرت، معروفیت، چقدر مسخره و بی معنی ...
بعد از مدرنیسم مفاهیمی به زندگی روزمره اضافه شدن که پوچ و بی معنا و مفهومن، به هر کدومشون نگاه کنی یه ایدئولوژی حمایتش میکنه، چیزی که تا حالا وجود نداشته رو با برچسب خلاقیت به خورد عموم بدی، بعد اگه کسی باهاش مخالف بود بهش بگی عقب افتاده و منزوی و طردش کنی، و هر کی شیپ وار پیروی کرد بشه آدم نرمال اجتماع، هیچیو به خورد جامعه بدی، با همون بادشون کنی، بهشون اعتبار بدی و یک ایلوژن از ناثینگ بسازی و بهش بگی سوشال ولیو؛
همه هم باید هر روز مثلا با بقیه و در واقع با خودشون حرف بزنن، خودمم گرفتارشم، اما خیلی به سیاست پشتش فکر میکنم، اصلا یعنی چی، اگه واقعی نیس اصلا چرا هست، اگه واقعی نیس چرا زمان واقعی زندگیمونو اشغال میکنه، اگه واقعا واقعی نباشه چی؟ اگه هممون تو یه توهم باشیم چی؟ اگه اینجا هیچ خبری نباشه چی؟