ویرگول
ورودثبت نام
Zahra
Zahraگم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم زآمدن بس بی‌نشام وز شدن بس بی‌خبر
Zahra
Zahra
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

شعر: به دنبال بهانه‌ای بودم

بشو آنچه هستی...
بشو آنچه هستی...

به دنبال بهانه‌ای بودم 
برای بودن، نه شدن
بهانه‌‌ای میخواستم برای آرام کردن این ذهن پرتلاطم
بهانه‌ای برای احساس رضایت
اما دریغ که احساس رضایت در کار کیفی یعنی متوقف شدن،
یعنی اتمام کار

بهانه‌ای میخواستم برای
نوشتن
بهانه‌ای برای حرف زدن با
نوشتن
بهانه‌ای برای برون ریزی ذهنی با
نوشتن
برای راهنمایی گرفتن از
نوشتن
برای فکر کردن با
نوشتن
به دنبال معنای نوشتن بودم

بهانه ای می‌خواستم برای گفت‌وجو با تو
بهانه ای برای برون ریزی ذهنی با صحبت با تو
برای بلند فکر کردن با تو
برای فکر نکردن به تو
برای پرواز با تو


بهانه‌ای می‌خواستم 
برای جست‌و‌جو 
برای یافتن مجالی برای زندگی میان هیاهوی افکار 
بهانه‌ای می‌خواستم تا به خودم برگردم
تا در جایی پیدایش کنم
آن‌که
به سختی خودش را هویدا می‌کند


به قول نیچه
بشو آنچه هستی..
شاید بهانه‌ای می خواستم برای این...

این نوشته در 30.8.1403 نوشته شده که الان بازنویسی شده است.

Tue 13.10.2026- 21. Mehr 1405


شعرنوشتنشدن
۷
۵
Zahra
Zahra
گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم زآمدن بس بی‌نشام وز شدن بس بی‌خبر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید