هر شب با جلال چشم تو کله میشم. قبلش چند تا مشت میکوبه رو سر و صورتم. بعد کلهش رو فرو میکنه تو چشام و دِ برو که رفتیم هفت آسمون.
جلال خیلی خروپف میکنه. مهم نیست البته. ناف بالش جماعت رو با بیداری بریدن. خر چه پفی؟
جلال پریشب دوباره خواب پریوش رو دید و دوباره ماچش کرد. محکمتر از شبهای قبل!
شما بدونید اشکالی نداره. اما اگه این ماجرا به گوش بابای پریوش برسه داستان میشه. اگه بفهمه این لنگدراز نصفه شبی دخترش رو وسط حیاط خونهی خودش میگیره ماچ میکنه، یجوری دهنش رو صاف میکنه که جلال تو خواب که سهله، حتی تو بیداری هم دیگه موفق نمیشه کسی رو با ماچاش مستفیض کنه. نه تنها پریوش که هیچ کدوم از دخترهای دیگهی همسایه!
منِ سادهدل فکر میکردم این لنگدراز به همین ماچا بسنده میکنه، تا اینکه چند شب پیش یه بچه بغل پریوش دیدم. اون شب هم پشمای من و هم پشمای جلال با دیدن این صحنه لیزر شد.
جلال وسط همون حیاط مربوطه، بچه رو از بغل پریوش گرفت و زودتر از بچه گریهش گرفت. بچه تو قنداق هم با اجازهی بزرگترا زبون باز کرد و گفت گریه نکن جلال.
خلاصه پریوش همون شب حامله شد و همون شب بچهش تو بغلش بود. فکر کنم اون نُه ماه رو براش مینیمال حساب کردن. حیف آقاش نتونست نوهش رو ببینه. بچهی خیلی نازی بود. البت که این امر هم به صلاح جلال بود هم پسرش تا حالاحالاها یتیم نشه. جلال اینبار به کوری چشم من و پدرزن بیخبر از همهجاش هم پریوش رو ماچ کرد هم پسر قند عسلش رو.
پریوش نمیدونه جلال شبها خروپف میکنه، همونطور که نمیدونه شبها دور از چشم همه ماچش میکنه. فکر کنم اگه بدونه خودش رو میکشه. البته یه چند روزی خوابای جلال یه ریخت دیگهای به خودش گرفت. خواب میدید پریوش بازم ماچ میشه اما ماچکننده خودش نیست و یه بیناموس بیخاربرادره. مغزش چند شبی رو با این خواب شکنجهش کرد.
پریوش اگه بدونه یه نفر دیگه هم ماچش کرده خودش رو وسط حیاط خونهشون آتیش میزنه.
من که ندیدم ولی اونایی که دیدن و شنیدن میگن امشب جلال رفته خواستگاری پریوش و جواب رد شنیده. شاید واسه همینه که جلال بجای اینکه بگیره بخوابه، تو بالکن نشسته و نخبهنخ هوا رو آلوده میکنه.
بیچاره پریوش!
نمیدونه کار از کار گذشته و از جلال یدونهم بچه داره.
پ.ن: تکگویهای از زبان یک بالشت ؛)
۰۵/۰۱/۱۷