
کلمهی «تنها» رو اگه بندازیم زمین و بشکنه، میفهمیم از «تن + ها» ساخته شده.
یعنی با اینکه معنیش «تک بودن» و «بیهمراه بودنه»، ولی توی ساختارش، حرف از چند تا «تن» زده شده.
واسه همینم هست که آدم حتی وسط شلوغترین جمعها هم ممکنه احساس تنهایی کنه.
در این مورد صائب تبریزی میگه:
وحشتِ ما کم نگردد ز اجتماعِ دوستان
چون الف با هر چی پیوندیم، تنهاییم ما
– زهرا نصیری