کلاس امروزمون کلاس استدلال بالینی بود و من بالاخره متوجه شدم که یک پزشک چجوری ازبین این همه بیماری که بهم شباهت داره، بیماری فرد رو تشخیص میده.
استادمون میگفت بین تفکر یک پزشک و یک دانشجو تفاوتی وجود نداره، فقط پزشک یادگرفته نکات کلیدی رو به خاطر بسپاره و ازش استفاده کنه. وگرنه در دنیای امروز که علم بسیار گسترش پیدا کرده حفظ کردن همه اطلاعات غیرممکن و عملا بیفایده است.
چیزی که خیلی برای من جالب بود، این بود که برای تشخیص بیماری در درجه اول باتوجه به اطلاعاتی که پزشک بدست آورده، پزشک یک فرضیه میسازه که میتونه فلان بیماری باشه، بعد میره جلو و این فرضیهاش رو اثبات و یا رد میکنه.
استادمون میگفت به فرضیهای که میسازید احترام بگذارید و سریع با رد کردنش نرید فرضیهی جدید بسازید. سعی کنید تشخیصهای افتراقیای که اون تشخیص شما داره رو مطرح کنید.
من با خودم فکر میکردم شاید یکی از علتهای تفاوتی که بین تشخیص پزشکان در مراکز مختلف وجود داره همین مسئله است. اینکه هر پزشکی باتوجه به تجربیاتش یک فرضیه میسازه و بعد با ارزیابی اون فرضیه به دنبال پیدا کردن تشخیص اون بیماری میره.

یک چیز جالب دیگه هم سوالی بود که استاد پرسید. استادمون میگفت به نظرتون از نظر مردم بهترین پزشک، چه پزشکیه؟
میگفت دیدید مادربزرگ پدربزرگها میگن فلانی دکتر خوبیه، چون تا من از در رفتم تو بهم گفت چمه. ولی آیا این درسته؟
اینکه تا از در بریم تو و پزشک تشخیص بده چه بیماریایه دو حالت داره، یا استدلال بازشناسی الگوه که یعنی یک ویژگی خیلی واضح داره که در نظر پزشک ثبت شده که مثلا وقتی بیمار یک طرف دلش رو گرفته و داره کج راه میره یعنی این مشکل رو داره. یا این استدلال غیرتحلیلیه، یعنی تشخیص درستی الزاما نیست و هیچ تحلیلی پشتش وجود نداره. پس اینکه بگیم پزشک خوب کسیه که تو نگاه اول تشخیص بده بیمارش چه مشکلی داره تفکر اشتباهیه.

ولی مهمترین دستاورد کلاس امروز برای من این بود که فهمیدم، نیمه گمشده آموزش این روزهای ما تشویق به تفکر خلاقه.
دوستم امروز میگفت کلاس امروز رو خیلی دوست داشتم چون فکر میکردم و متوجه میشدم. من هم همین حس رو داشتم، در دنیای امروز با این حجم از پیشرفت علم انگار ما تبدیل به یک کامپیوتری برای ثبت و حفظ اطلاعات شدیم، چیزی که تو کورسهای قبل اتفاق میافتاد که من دائم تلاش میکردم حجم وسیع اطلاعات رو به خاطر بسپارم و حتی فرصتی برای به چالش کشیدن اون اطلاعات نداشتم.
و جالبه که کلاس اول یا دوم ابتدایی در کتاب علوم به ما فرضیه ساختن و رسیدن به نظریه رو آموزش میدادن و یا حتی مهمترین وظیفه نظام آموزشی رو سوق دادن از یادگیری صرف به سمت استدلال خلاقانه میدونن ولی نمیدانم که در واقعیت چقدر این موضوع در نظام آموزشی استفاده میشود.

ولی یک چیز ناراحت کننده هم برای من امروز بود. خیلی غمانگیزه که حتی مقالات علمی هم برای ما تحریم هستن و من برای استفاده از up-to-date مجبورم که از سایتهای واسطه با پرداخت پول استفاده کنم.
این هم مورنینگ امروز صبح بود. این فیلمهای متحرک تصویربرداری خیلی جالبن برای من.
هرچند امروز استادش یکی از دانشجوها رو دعوا کرد.