ویرگول
ورودثبت نام
Z_SHOJAEI97
Z_SHOJAEI97داستان‌ها و مقالات مرا می‌توانید در سایتم بخوانید: zahrashojaei.com
Z_SHOJAEI97
Z_SHOJAEI97
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

دردناک امّا شیرین


نوشتن مثل زاییدن است،

سخت،

از جنس خلق کردن،

دردناک اما شیرین.

به این استعاره ی زیبا از شاهین کلانتری فکر می کردم، دیدم این رابطه ی مادر و فرزندی به اینجا ختم نمی شود، فراتر هم می توان رفت:

1. هر ایده ای هم، پروبال نمی گیرد و به دنیای نوشته ها پا نمی گذارد. آنها هم گاه در ذهنِ نویسنده چون جنینی در رحِمِ مادر جان می دهند. شاید کمی وقت، توجّه و رسیدگیِ بیشتر، این آمار سقط را کاهش دهد.

2. هرچه بیشتر بنویسی موفق تری. داشتن خانواده ای پرجمعیت لذت بخش تر است. پیروان تفکر تک فرزندی _به بهانه ی وقت و تمرکز بیشتر برای تربیت یک فرزند_ از ارتباط بچه ها با هم، تاثیری که روی یکدیگر دارند و کمکی که به رشد همدیگر می کنند غافلند.

3. رابطه ی نویسنده و نوشته نیز دوطرفه است. گاه اثری، می شود عصای دستِ صاحبش، به وقت ناتوانی فکری.

4. میزان موفقیت یک نوشته تا حد زیادی به مطالعه و غنای علمی و ادبیِ خالق آن وابسته است، همان طور که نمی توان از تاثیرِ دانشِ مادر بر تربیت فرزند چشم پوشید. اما علی رغم تلاش فراوانِ نویسنده، تضمین کاملی برای موفقیت نوشته وجود ندارد، شاید مثل آینده ی فرزندی که به تمامی، به تلاش مادر گره نخورده است.

5. کمال گرایی نویسنده هم، مانند مادری که جلب رضایتش کار حضرت فیل است، نوشته را جان به لب می کند.

6. نوشته ها خودشان هویت مجزّایی دارند، قرار نیست لزوماً آن راهی را که نویسنده می خواهد، بروند. روانشناسان نیز معتقدند باید به هویت و فردیت بچه هایمان احترام بگذاریم، آن ها اموال ما نیستند.

7. داستان کوتاهی داشتم که مدت ها پیش نوشته بودم و در مراحل کشدارِ بازنویسی مانده بود. چقدر دلم می خواست زودتر سروسامان بگیرد و منتشر شود. درست مثل مادری که آرزو دارد فرزندش را در لباس عروسی یا دامادی ببیند.

8. انتشار یک نوشته مثل جشن عروسی است، مقدماتش را باید فراهم کرد.

9. احساسِ متناقضِ شادی، دلتنگی و نگرانیِ نویسنده در لحظه ی انتشار، دستِ کمی از نگاه و احساس یک مادر در شب عروسی ندارد.

10. نوشته ای که منتشر شد، دیگر، فقط به نویسنده تعلق ندارد و در برابر جامعه و مردم مسئول است، مثل فرزندی که با ازدواج آینده اش به فرد و خانواده ی دیگری گره خورده و مسئولیتش بیشتر می شود.

11. می گویند نوشته هم بعد از انتشار روی پای خودش می ایستد و باید اجازه بدهیم مسیر خودش را برود.

12. گاه نوشته ای می شود زیربنای خلق نوشته ای دیگر. و چه چیزی لذت بخش تر از داشتن نوه و نتیجه!

13. یک نویسنده هم مادرانه دوست دارد که اثرش در جامعه مفید و موثر باشد.

....

نوشتننویسندگیاستعارهشاهین کلانتری
۱۲
۰
Z_SHOJAEI97
Z_SHOJAEI97
داستان‌ها و مقالات مرا می‌توانید در سایتم بخوانید: zahrashojaei.com
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید