
به نام خدا
من تنهام
می خواهم به دنبال یک دوست
بدوم و بدوم
تا از انسان ها دور شوم
و از شهر و ساختمان هایش
و در جنگل گم شوم
تا او را پیدا کنم
و آنگاه او را دیدم
دوستی را، که در هر لحظه
در قلبم حضور داشت
و به من عشق می ورزید،
غم هایم را تسکین می داد
و زخم هایم را درمان می کرد.
من او را دیدم که در روحم آرامش و در جسمم سکوت را می دمید.
او را در آغوش کشیدم و نامش را تکرار کردم.
نام دوستی را که تسلی بخش روح خسته ام بود.
تنهایی