*****
در یک رستوران،یک "سوسک"
ناگهان از جایی پر میزند و بر روی یک خانم می نشیند.
آن خانم از روی ترس شروع به فریادمیکند.
وحشت زده بلند میشود و سعی میکندبا پریدن و تکان دادن دست هایش،
"سوسک" را از خود دور کند.
واکنش او مُسری بود و افراد دیگری هم که سر همان میز بودند وحشت زده میشوند.
بالاخره آن خانم موفق می شود
سوسک را از خود دور کند.
"سوسک" پر میزند و روی خانم دیگری می نشیند.
این بار نوبت او و افراد نزدیکش میشود
که همین حرکت ها را تکرار کنند!
"پیشخدمت" به سمت آنها میدود تا کمک کند.
در اثر واکنش های خانم دوم،این بار"سوسک" پر میزند وروی"پیشخدمت"می نشیند.
پیشخدمت محکم می ایستد و به رفتار سوسک بر روی لباسش نگاه میکند.
زمانی که مطمئن میشود،"سوسک"را با انگشتانش میگیرد و به خارج رستوران پرت میکند.
در حالیکه قهوهام را مزه مزه
میکردم، شاهد این جریان بودم وذهنم درگیر این موضوع شد.
آیا "سوسک" باعث این رفتارِ
"هیستریک" شده بود؟
اگر اینطور بود،چرا "پیشخدمت" دچار
این رفتار نشد؟
چرا او تقریباً به شکل ایده آلی این
مسئله را حل کرد،بدون اینکه آشفتگی
ایجاد کند؟
این "سوسک" نبود که باعث این
ناآرامی و ناراحتی خانم ها شده بود،
بلکه عدم توانایی خودشان در برخورد
با "سوسک" موجب ناراحتیشان
شده بود.
من فهمیدم این فریاد پدرم،همسرم
یا مدیرم بر سر من نیست که موجب
ناراحتی من می شود،بلکه ناتوانی من
در برخورد با این مسائل است که من
را ناراحت میکند.
این ترافیک بزرگراه نیست که من
را ناراحت میکند، این ناتوانی من در
برخورد با این پدیده است که موجب
ناراحتیم میشود.
من فهمیدم در زندگی نباید"واکنش"
نشان داد،بلکه باید "پاسخ" داد.
آن خانمها به اتفاق رخ داده "واکنش"
نشان دادند،در حالیکه "پیشخدمت"،
"پاسخ" داد.
"واکنش" ها همیشه غریزی هستند
در حالیکه "پاسخ" ها همراه با تفکرند!
این مفهوم مهمی در فهم زندگی
است.
آدمی که خوشحال است به این
خاطر نیست که همه چیز در زندگیش
درست است؛
او به این خاطر خوشحال است که
"دیدگاهش" نسبت به مسائل درست
است....!!
تغییر مثبت باعث فکر زیبا می شود و فکر زیبا، رفتار زیبا را درست می کند و رفتار زیبا باعث شکل گیری فرهنگ زیبایی همگانی می شود ....
نهایتا فرهنگ زیبا باعث می شود دنیای زیباتر و آرامش بخش تر و لذت بخش تری داشته باشیم ...
تقدیم شما دوست عزیز ...❤️??
