
در زمانه ای که همه حرف میزنند وهمه چیز صدا میدهد، سکوت نعمت است. در روزگارانی دور، شب همه را به سکوت دعوت میکرد اما به لطف آدم های این روزگار غریب، شب نیز با آن ها دست به یکی کرده، و شب و روز هردو پر از صدا و موسیقی وزمزمه شده اند.
یادش بخیر، سکوت هم روزگاری برای خود ارج وقربی داشت. علامت رضایت بود، به معنای وقار وآرامش بود. بهترین جواب برای ابلهان بود. بسی معانی دیگری که در سکوت نهفته بود.
اما حالا چه؟
سکوت انزوا در پیش گرفته و گاهی حوالی احساسمان چرخ میخورد و بر قلب ودهانمان می نشیند، ولی آستانه صبر ما نیز لبریز شده و سکوت را می شکنیم تا حرف هایی که روی دلمان تلنبار شده را بی کم وکاست بیان کنیم و احساس کنیم از هرچه خشم و غم است تهی شده ایم.
سکوت گاهی مفهومش رساتر از فریادو عربده بود. سکوت به هنگام شنیدن درد های دیگران و گوش شنوا بودن، ارزشمند است. سکوت به هنگام ندانستن چیزی بهترین جواب است. سکوت به هنگام قضاوت نکردن کَسی به زعم من ثواب است. سکوت به هنگام گوش دادن به رادیو لذت بخش است. سکوت به هنگام شنیدن صوت قرآن لازم است. سکوت به وقت تماشای آسمان پر ستاره ی شب، دلچسپ است. سکوت کوبنده ترین جواب به هنگام خشم وعصبانیت دیگران است.
سکوت تو را دعوت میکند به بهتر شنیدن آواها وصداها...
تصور کن وقتی تنهایی یا در جمعی که همه سکوت اختیار کرده اند تو به یکباره سیبی را گاز بزنی، چگونه تمام حواس به سمت تو برمیگردد؟
صدای گاز زدن سیب هم جذاب است...
یا هنگامی که شب در سکوت وخاموشی فرو رفته و صدای جیررک، موسیقی زیبایی را در دل شب می نوازد...
یا گاهی در سکوت دو نفر، همزمان به یک موضوع بیندیشند ویک احساس را تجربه کند، بیگمان این ژرفای احساس دو انسان را نشان میدهد و این احساس پاک ستودنی است.
چه حسی از این زیباتر کسی حرف های ناگفته ات را از نگاهت بخواهد و نیازی به ترجمه از زبان تو نباشد.
اما سکوت گاهی هم جایز نیست. زمانی که سکوت به منزله ی تسلیم در امری باشد که فرجام آن برای ما ناخوشایند است. زمانی که حقی پایمال شد، سکوت به معنای گذشتن از حق، وظلم به خود ودیگری است. آن هنگام باید جنگید، فریاد دادخواهی سر داد و حق را با چنگ و دندان گرفت تا مورد ستم واقع نشوی، نه تو ونه هیچ انسان دیگری...
سکوت تعبیرهای متفاوتی دارد
گاهی کسی با ادبیات سخیف از تو میخواهد سکوت کنی و می گوید:خفه شو...
گاهی معلم کلاس از تو خواسته سکوت کنی آن هم با گفتن یک کلمه :هیس!
گاهی کسی با لحن شاعرانه میخواهد تورا به سکوت دعوت کند و میگوید:خاموش باش
گاهی آدم های پیرامون ما، از ما می خواهند ساکت شویم و دریک جمله میگویند: سکوت لطفا
گاهی هم نیازی به حرف نیست ازتو درخواست میکنند، سکوت پیشه کنی آن هم با این علامت?
کاش همیشه کمتر حرف بزنیم وبیشترشنوا باشیم
زیبا نیست وقتی حرف میزنی، آدمی بخواهد تو را به سکوت دعوت کند و بگوید :لطفا ساکت باش
زیبا وقتی است که ساکت در گوشه ای نشسته ای وکسی خطاب به تو گوید :بامن حرف بزن، دلم برای صدایت تنگ شده...
این گونه نیست؟ ?