قبلترها والدین و معلمها بیشتر شبیه کاریکاتوریستها بودند یعنی اگر بنا بود تصویری از شخصیت فرزندشان را رسم کنند احتمالا شبیه یک کاریکاتور، ویژگیهای منفی را به حد اغراقآمیزی برجسته نشان میدادند. جلسه اولیا مربیان در این دوران بیشتر شبیه دادگاه کیفری بود. بچهها بابت هر کمکاری تحصیلی یا به دست نیاوردن پیشرفت مورد انتظار، بهسختی مواخذه میشدند. همه پدر و مادرها هم بالاتفاق معتقد بودند که نباید جلوی بچهها از آنها تعریف و تمجید کرد. حتی اگر در آن دوران، کودکی اتم را میشکافت، مورد تشویق قرار نمیگرفت چون باور عمومی بر این بود که تعریف جلوی بچهها آنها را پررو میکند. نتیجه این میشد که کودکان احساس میکردند هیچ دستاورد مثبت آنها از نگاه اطرافیانشان به خصوص والدین ارزشمند نیست یا دیده نمیشود و در نتیجه سرخورده یا ناامید میشدند یا دچار کمبود محبت والدینی میگشتند.

در برهه زمانی بعدی با گسترش روانشناسی مثبتنگر و نظریههای روانشناسی زرد مانند «جذب»، والدین رویکرد خود را تغییر دادند و بیشتر شبیه تصویرگران پرنسسهای انیمیشنهای دیزنی شدند. اگر دقت کرده باشید در این انیمیشنها برعکس کاریکاتورها، ویژگیهای مثبت هر شخصیت بهصورت اغراقآمیزی بزرگ جلوه داده میشد. در واقع والدین در این دهه فرزند خود را زیر انبوهی از تلقین مثبت و تشویقهای افراطی خفه میکردند. هر کدام از بچههای این دوران احساس میکردند موجودی خاص هستند که بدون هیچ تلاشی مورد تشویق قرار میگیرند و به خواستههایشان میرسند. بعد از مدتی که معلوم شد تشویق افراطی و غیرواقعی هم نمیتواند اثربخشی قابل توجهی داشته باشد. چون کودک متوجه اغراقآمیز بودن آن شده و پس از مدتی هیچگونه تشویقی را باور نمیکرد یا برعکس تبدیل به فردی متوقع میشد که در ازای هر کاری انتظار تشویق داشت. با این اوصاف بالاخره پدر و مادرها باید چهکار میکردند؟ تشویق مفید بود یا مضر؟
در سالهای اخیر روانشناسان اعلام کردهاند که تشویق راهکاری خارقالعاده برای هدایت کودکان در مسیر پیشرفت است ولی به شرطها و شروطها! این شرط و شروط و اصول تشویق کودکان را در مطلبی با عنوان معجزهای به نام تشویق بچهها مورد به مورد با مثال توضیح دادهام اما بهطور کلی میتوانم بگویم که تشویق خصلت تمبر را دارد. چون دقیقا مانند یک تمبر به نامه میچسبد تا به مقصدش برسد، هر کودک را به مسیر پیشرفت میچسباند تا به هدفش برسد و فراموش نکنید که شما به عنوان یک والد یا مربی و معلم دغدغهمند و دلسوز، نقش چسباندن این تمبرها را دارید.