ویرگول
ورودثبت نام
عارف مصباح
عارف مصباحاِبداع کننده یِ (سبکِ عارفی) و ( منطِقُ التضاد).
عارف مصباح
عارف مصباح
خواندن ۸ دقیقه·۲ ماه پیش

چی رانا وَ نیرویِ دَرون

این داستان به صورَتِ مُتونِ (قِصار طویل)یعنی مَتن های کوتاه و بلند نِوِشته شُده است . بَرایِ اینکه خوانَندِگان راحت بِخوانَند.

""و مَنظورِ این داستان بَرایِ زِندِگانیِ واقِعی است .""

در مورد داستانی که می خوانید حَتماً چیز هایی شِنیده اید؛
وحَتماً چیز هایی هَم دیده اید،
پس دِقَّت کُنید و با حوصِله بِخوانید
حَتماً جَذاب است که اینگونه می گویَم؛

***
روزی روزگاری پِسَری جَوان به نامِ چی رانا
به مَعنایِ"نیرویِ رانِشِ دَرون"
چی رانا به کار هایِ مَعنَوی عَلاقه یِ خاصّی داشت.
او از کودَکی در کِتابهایی،تَحتِ عُنوانِ:
"قُدرَت هایِ مَعنَوی"چیز هایی خوانده بود،
داستان هایی شِنیده بود،
بَعد ها آنها را در فیلمها دیده بود،
اَمّا باوَر نِمی کَرد؛
چون تَحتِ فِشارِ ذِهنی تَوَسُطِ اَطرافیان بود،
به او می گُفتَند،آنها فَقَط داستان هَستَند،
آنها فَقَط فیلم هَستَند،
آنها بَرایِ مَشغول کَردَنِ مَردُم هَستَند،
هیچ کُدام اِمکان پَذیر و اَنجام شُدَنی نیست.


بایَدَم اینگونه می شُد،
چون او در آسیا،در خانِواده ای مُسَلمان
به دُنیا آمَده بود
مَعمولا بیشتَرِ خانِواده هایِ مُسَلمان
اینگونه هَستَند،
مانَندِ خانِواده هایِ اُروپایی
به مَعنَویَت اِعتِقادی نَدارَند
و باوَر نَدارَند که اِنسان،مانَندِ پَیامبَران می تَوانَند باشَند.


و مَعمولاً خانِواده هایِ اِسلامی و مَسیحی
اینگونه قُدرَت ها را بَرایِ پَیامبَران و اِمامانِشان می دانَند
و می گویَند آنها بَر گُزیدِگانِ خُداوَند هَستَند.
و اینها را از رویِ دانِشِ سَطحی
و تو خالی بَیان می کُنَند،
چون دَرباره یِ قُدرَتِ ذِهن چیزی نِمی دانَند
و قُدرَتِ روحی که بَرتَرین است را هَم نِمی دانَند،
نِمی دانَند روح اَگَر تَقویَت شَوَد،چِگونه قَوی می شَود.


چی رانا وَقتی حَرفهایِ اَطرافیان را می شِنید،
که می گُفتَند:باوَر نَکُن،دُروغ اَست؛
فَقَط داستانها و فیلم هایِ اَلَکی هَستَند،
چی رانا شیفته یِ دانِش بود؛
او گُفت:
پَس چِرا در کِتاب هایِ مُقَدَّس،
دَرباره یِ اِنسانِ قُدرَتمَند،سُخَن می گویند
وَ در کتاب هایِ مُقَدَّس
اِنسان را اَشرَفِ مَخلوقات می نامَند
و آنها را پَیامبَران به مَردُم گُفته اَند،


چی رانا راست می گُفت:
چون مُعجِزه هایی که دَرباره یِ پَیامبَران
در کِتاب هایِ مُقَدَّس خوانده بود
وَ در فیلم ها دیده بود،
وَ او را مَجبور می کَرد تا حَدِ اَقَل یِک بار اِمتَحان کُنَد.
اَما مَردُمِ عادی آنها را جادو می خوانَدَند،
با خود گُفت:
با به دَست آوَردَنِ نیرو هایِ مَعنَوی،
دانِشِ مَعنَویِ مَن هَم اَفزایِش پِیدا می کُنَد.


چَند روزی گُذَشت،
چی رانا مُدام در فِکر بود،
می خواست نیرویِ مَعنَویِ ساده تَری را اِمتَحان کُنَد؛
اَما آن نیرویِ ساده،
پیچیده و سَخت و بِسیار مَرتَبه یِ بالایی داشت،
به نامِ چِشمِ سِوُُم،
بیشتَرِ مَردُم این را با حِسِ شِشُم
اِشتِباه می گیرَند،
اَمّا چی رانا باهوش بود،
بَرایِ نَحوه یِ اَنجام دادَنِ آن تَحقیق کَرد.


قَوی تَرین رَوِش را مُراقِبه یِ بودایی را یافت؛
او بَعد از چَند روز مُراقِبه یِ نِشَسته،
رویِ چِشمِ سِوُم تَمَرکُز می کَرد
و حُدودِ یِک ساعَت این کار اِدامه پِیدا می کَرد.
پِسَرِ جَوان چی رانا،
در طولِ یک هَفته مُراقِبه یِ دُرُست
چیز هایی اِحساس کَرد
و به خانِواده یِ خودَش با شور و شوقِ زیاد
تَعریف کَرد.


او گُفت:
یِکی دو روز است،هِنگامِ مُراقِبه
پُشتِ چِشمهایِ بَسته یِ خودَم
وَ دَر ذِهنَم ‌حاله هایی میبینَم؛
به گونه ای اِحساسِ تَغییر کَرده اَم
او را مَسخَره کَردَند.
گُفتَند:بُرو یِک کارِ واقِعی اَنجام بِده،
آنها دُروغ اَند،
چی رانا حَدِ اَقَل باهوش تَر بود،
حَرفی را زود باوَر نِمی کَرد،
او به قُدرَتِ پَیامبَران و بَرخی راهِبان
که در داستان ها و فیلم ها دیده بود
باوَر داشت،
مَخصوصاً چِشمِ سِوُم آنها در دیدَنِ غِیب ها
و پیشگویی کَرَنِ آیَنده،
باوَر داشت.


او اِدامه داد:
دو هَفته گُذَشت؛
او باز هَم با هَیَجانِ زیاد بَرخی چیز ها را تَعریف کرد،
باز هَم او را مَسخَره کَردَند
او گُفت:این بار به گونه ای ذِهنَم تَغییر کَرده،
اِحساس می کُنَم قَرار است،
اِتِفاقی رُخ دَهَد.


پِدَر و مادَرَش گُفتَند:
نَکُنَد به کار هایِ جادویی می پَردازی؟
یا واقِعاً ذِهنَت قاطی کَرده است؟
گُفت اَصلاً،اینگونه نیست،باوَر کُنید!
آنَها گُفتَند:بُرو بُرو چی رانا
دیگَر حَرفهایِ مَسخَره و بِدَرد نَخور نَگو!

چی رانا با عَصَبانیَت گُفت:
دو روز بَعد وَقتی بابا می خواهَد بیردن بِرَوَد
ماشینَش خَراب می شَود
اَمّا اینبار خَرجَش زیاد می شَود
پِدَرَش گُفت:
من ماشین رو سه روز پیش از تَعمیر گاه آوَردَم؛
به این زودی خَراب نِمی شَود،
مَن هَم که ماشین رو با اِحتیاط می رونَم؛
پَس حَرف هایِ مُضَخرَف نَگو.
چی رانا با عَصَبانیَت داد زَد:
مَن راست میگَم،هَمانگونه که گُفتَم می شَود.


مادَرَش گفت:
به تو چی شُده، تو داد نِمی زَدی،
از وَقتی مُراقِبه مَی کُنی و به آن کار های جادویی فِکر می کُنی
اینطور شُدی،
تو چیزیت شُده؟
نَکُنه جِن زَده شُده ای؟
چی رانا گُفت:بِبَخشید بِبَخشید
گُفتَم که ذِهنَم تَغییر کَرده
اَمّا جِن زَده نَشُده اَم.


دو روز گُذَشت:
پِدَرِ چی رانا،خواست بیرون بِرَوَد،
ماشینَش را روشَن کَرد
و رَفت،
چی رانا قَبلِش گُفت:
ماشینِمون خَراب می شَود.
اَما پِدَر بِدونِ تَوَجُه کَردَن رَفت،
دَر راه دید ماشینَش خاموش شُد
بَعدِ نیم ساعَت تَلاش کَردَن،
دوباره روشَن شُد
کَمی رَفته بود که دید دوباره ماشین خانوش شُد.


پِدَرِ چی رانا با عَصَبانیَت که چِرا ماشین
خاموش می شَود؟
او دید که ماشینَش خَراب شُده،اِنگار
فَقَط خاموش شُدَن نَبود،
بیشتَر از خاموش شُدَن بود.
خود را به زور به تَعمیر گاه رِساند
وَ فَردایِ آن روز ماشین را تَحویل گِرِفت،
و دید هَزینه یِ ماشین اینبار خیلی بیشتَر بود.


وَپِسَرِ چی رانا،
به پِدَرِش گُفت:
دیدی گُفتَم اینجوری می شَود!
پِدَرَش گُفت تو چه زَمان گُفتی؟
چی رانا گُفت:دو روزیش گُفتَم،
که دو روز بَعد این اِتِفاق می اُفتَد؛
پِدَرَش گُفت:
بُرو بِبینَم،یِک اِتِفاقِ ساده بود،
اَصلا به پیشگوییِ تو رَبطی نَداشت.


او ناراحَت شُده بَرگَشت.
او زیاد مُطالِعه می کَرد،
و تَفَکُر کَردَن را هَم آموخته بود
هِی فِکر می کَرد که آیا حَق با دیگَران است؟
دَر مُطالِعاتِ اِسلامی اَش،
که سَعی می کَرد قُدرَتِ اِنسان
را دَر مَنابِعِ اِسلامی یافت کُنَد،
او دَر یِکی از سُخَنانِ اِسلامی که....
نِوِشته بود:"مَن را پِیرَوی کُن تا تو را مِثالِ خویش سازَم"


این سُخَن از طَرَفِ خُداوَند بَر اِنسان است
که نِشان می دَهَد که خُداوَند
اِنسان را،قُدرَت هایی بَر او داده اَست که...
عَقل و قَلبِ عادی،آن را دَرک نِمی کُنَد.


بَعد در مَنابِعِ مَسیحی این سُخَن را بِسیار تِکرار شُده دید.
نِوِشته بود:ایمان به خُداوَند،قُدرَتمَند تَرین،قُدرَت است.
در اِدامه یِ آنها دید،
نِوِشته بود،ایمانِ آدَمی اَگَر ذَره ای زیاد باشَد،
که مورِدِ قَبولِ خُداوَند باشَد،
اَگَر به دِرَخت،دَستور دَهی سَر خَم کُن
او از اِنسان پِیرَوی خواهَد کَرد؛


دَر منابِعِ هِندو بار ها کَلمه یِ چاکرا به چِشمِ او
بَر خورد کَرد،
اَما بِهتَرین کَلَمه،کَلَمه یِ مُرتاض بود،
که کُشتَنِ نَفس و تَربیَتِ ذِهن و تَربیَتِ قَلب
چِقَدر می تَوانَد،دانِشِ مَعنَوی را بالا بِبَرَد
و قُدرَتِ ماوَرائیِ اِنسان بالا رَوَد.
وَقتی اینها را با ثابِت شُده یِ آنها را می خواند....
باوَرَش بیشتَر می شُد.
روز ها می گُذَشت،
او کار هَم می کَرد
بَرایِ پول در آوَردَن
اَمّا دَر یِکی از مَنابِعِ بودایی دید،
که نِوِشته بود:"قُدرَت هایِ مَعنَویِ هَر اِنسان می تَوانَد او را مَغرور کُنَد".


اَلبَته این نِوِشته،اَز سُخَن هایِ پَیامبَر سیدارتا یا هَمان
بودا بوده است.
او اِدامه یِ این ها را خواند،
دَر سُخَنانِ بودا به چیزی به نامِ
تَقویَت وَ کُنتُرُلِ ذِهن بَرخورد کَرد
که او را بیشتَر مَجذوبِ مَعنَویاتِ راستین می کَرد.
چی رانا در سُخَنانِ بودا،
به سُخَن هایِ،زیادی بَرخورد کَرد
که بَرایِ او تِکان دَهَنده بود....
که بَر خَلافِ اِنتِظاراتِ او بود.


او فِکر می کَرد با داشَتَنِ قُدرَتِ چِشمِ سِوُم
می تَوانَد،به حَقیقَتِ زِندِگی را دَریابَد
اَمّا این زا نِمی دانِست که چِشمِ سِوُم
خِیلی بالاتَر از این حَرفا بود.
دَر سُخَنانِ سیدارتا به حَرفی بَرخورد کَرد
که نِوِشته بود:مُهِم تَرین چیز دَر زِندِگی خود شِناسی است
مَعنَویَتِ اَصلی در این است.


خُب،او دید که کارَش اِشتِباه بود
پَس خو شِناسی را از دینِ خود شُروع کَرد.
با اینکه مُراقِبه یِ بودایی می کَرد
اَمّا قُرآن وَ نمَاز می خواند.
روز ها گُذَشت،سَرگَرمِ زِندِگی شُد
کار می کَرد و مُطالِعه می کَرد
اَخلاقیاتِ اِسلامی را هَمه یِ آنها را یاد گِرِفت.
یاد گِرِفتَن هَم هَمان عَمَل کَردَن است.


اَما اِحساس کَرد نِمی توانَد در دینِ خود
هَمان خود شِناسی را پِیدا کُنَد.
پَس به مُراقِبه یِ اِسلامی که هَمیشه انجام می داد....
هَر سه وَعده را،
بَرایِ مُدَتی تَرک کَرد
اَمّا آموزه هایِ اِسلامی را تَرک نَکَرد،
او دَر مُراقِبه یِ بودایی،
به اَخلاقیاتِ اِسلامی فِکر می کَرد
که چِرا پَیامبَر آن حَرف ها را گُفته ...؟
دَلیل بَر چیست...؟


چی رانا ناگَهان چِشم هایِ خود را باز کَرد
گُفت:بارِ دیگَر اِمتَحان می کُنَم،
این بار هشر کَلَمه ای که در آموزه های اِسلامی یاد گِرِفتَم،
را تَمَرکُز می کُنم تا دَرونِ آن را هَم یاد بِگیرَم ....!
چی رانا بَعدِ یِک ساعَت چِشم هایَش را باز کَرد،
و با تَعَجُب از خود پُرسید:
مَگَر می شَود؟اِمکان نَدارَد!
چِرا دَرونِ یِک کَلَمه،صَد تا کُلَمه یِ دیگَر وُجود دارد؟
تَوَهُم است یا واقِعیَت؟
چون از صَد تا پَنجاه تا از آن را یاد گِرِفتَم،
پَس واقِعیَت است.


اِحساس می کُنَم دیگَر چی رانایِ قَبلی نیستَم
دانِش هایِ واقِعیِ زِندِگی در این جاست.
واقِعا نِمی دانَم چی بِگَم؟

چی رانا راهِ عارِف شُدَن در پیش گِرِفت ...
او خواست عارِفی بُزُرگ شَود
اَما هَرگِز نخواست یِک بودا شَوَد
روز ها گُذَشت و ماه ها گُذَشت
او دَر هِنگامِ مُطالِعه اَش هَم
مُراقِبه را از دَست نِمی داد ...
پول و ثِروَت بَرایِ او اَهَمیَت داشت
اَمّا وابَستِکی نَداشت.


بَعدِ چَند سال او عارِفِ بُزُرگی شُد،
حُدودِ چَهار سال بَعد تَبدیل به یِک عارِفِ بُلَند مَرتَبه شُد؛


اَما خواست مِثلِ بایَزید بِگویَد:
"دَر لِباسَم از سَر تا پا به جُز خُدا کَسی نیست."
اَما چی رانا گُفت:
مَن که مِثلِ او نیستَم،حَتی هَم سَطحِ او هَم نیستَم
اَما به خواسته هایِ دورانِ جاهِلی رِسیدَم
به نیرویِ دَرون که می توانِستَم خودَم را دَرمان کُنم
وَ آن را به دیگَران اِنتِقال دَهَم
وَ آنها را هَم دَرمان کُنَم؛
هَمان چِشمِ سِوُم را یافتَم،اَما با حَقیقَتِ زِندِگانی
او می تَوانِست شَرق و غَربِ عالَمِ هَستی را بِبینَد.


او به شاگِردانِ خود هَم گُفت:
دَر زِندِگی یاد گِرِفتَنِ عُلومِ مادی خوب اَست
اَمّا لِذَتی هَمیشِگی نَدارَد
لِذَتِ روحی نَدارَد
یاد گِرِفتَنِ عُلومِ مُعنَوی آن هَم بَرایِ زِندِگانی ...
نه اینکه بَرایِ قُدرَت های مَعنَوی؛
هَمه یِ قُدرَت هایِ مَعنَوی که در فیلم ها
داستان ها وُجود دارَند
راستین هَستَند،


چون آنها سَعی دارَند،قُدرَت اِنسانِ بَرتَر از حِیوان
را به رُخ بِکِشَند.
هَمه یِ پِدَر و مادَر ها ...
هَمه یِ مَردُم فِکر می کُنَند که قُدرَت هایِ مَعنَوی
فَقَط یِک خیالِ خام و پوچ اَست،
چون نِمی خواهَند بَرایِ سَخت تَرین عِلم ها
که نَتیجه یِ آنها مُثبَت دَر مُثبَت است،کَمی ...
تَلاش کُنَند،نمی خواهَند،اَصلاً.


پِدَر و مادَرِ چی رانا باز هَم
نِمی تَوانِستَند باوَر کُنَند که فَرزَندِشان
آن نیرو ها را به واقِعیَت تَبدیل کَرده است
وَ مُهِم تَر اینکه،یِک عارِفِ دانا و بُلَند مَرتَبه شُده اَست
اَصلا باوَر نِمی کَردَند،حَتی گاهی او را مَسخَره می کَردَند.


اَما چی رانا به دَرَجه ای رِسیده بود ....
که این مَسخَره کَردَن ها
بَرایِ او آزار دَهَنده نَبود
وَ هَر بار به شاگِردانِ خود هَم
دَرباره یِ کُنتُرُلِ ذِهن
که بالاتَرین آموزه است
را یاد می داد،
اَمّا هَر کَسی بَر حَدِ تَوانِ خود، ....
یاد می گِرِفت
.

...

نویسَنده:عارِف

پدر مادر
۰
۰
عارف مصباح
عارف مصباح
اِبداع کننده یِ (سبکِ عارفی) و ( منطِقُ التضاد).
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید