ویرگول
ورودثبت نام
عارف مصباح
عارف مصباحاِبداع کننده یِ (سبکِ عارفی) و ( منطِقُ التضاد).
عارف مصباح
عارف مصباح
خواندن ۳ دقیقه·۱ روز پیش

پَیامبرِ چین وَ اِمامِ چینی

(( داستانی با متن هایِ بلند و کوتاه. بخشِ اول )).

.

روزی در روزگارانِ گذشته
که تَقریباً میتوان باستانی گُفت ؛
پسری از یک خانِواده یِ مَعمولی
با پدری نِظامی و مادری خانه دارد مُتولِد می شود؛
آن پسر نامَش "کُونگ چیو" نام داشت،
او پسری باهوش در خانواده بود؛
این خانواده در سرزمینِ چین
در شهری به نامِ "لو " زِندگی میکردند
کُونگ چیو پِدرِ خود را در جوانی از دست داد،
زیرا پدرش یک فرماندِه سپاه بود،
که در جنگ هایِ داخلی با
حُکومت های چَندگانه در سرزمینِ چین کُشته شد؛
اَمّا او یک نظامیِ مُستقل نشد،
و به صورَتِ تخصصی نِظامی گَری  نکرد .
روز ها گذشت، او تَحصیل می‌کرد و به عُنوانِ
یک فردِ با استعداد،توانست وارد سیستم
حُکومَتی شَود
که حدودِ بیست تا بیست و پنج سال سِن داشت،
او در حوزه یِ اَخلاقیات، عُلوم طبیعی، کمی هم
عُلومِ غریبه را زود یادگرفت و پیشرفت کرد.
او توانست نابِسامانی هایی که در کشوَرِش رُخ میداد
اَعَم از نابسامانی هایِ اَخلاقی،
امنیت هایِ جانی و مالی
مشکلاتِ سیاسی بینِ حکومت ها و......
را سَر و سامان دَهد.
وقتی توانست مشکلاتِ مَعیشَتیِ مردم
را حَل کُند
وَ مردم را از فَقر نجات داد،
او که مُشاور مخصوص بود، به وزیر بودن
اِنتخاب شد
اَلبَته قَبل از وزیر و مشاور بودن ،
شَهرداریِ شهرِ " لو " را بر عُهده داشت،
وَ چون عَمَلکردِ او در راضی ساختن و حَلِ مُشکلاتِ
مردم موفق آمیز بود،
تَوانست زودتر نظر مَسئولانِ بلند پایه را
هَم جَلب کند،
اِدامه یِ داستان از قَرار است،
که کُونگ چیو فَردی مُتَفَکرِ بود،
یعنی فردی که بیشتر از هر کسی فِکر میکرد،
و دَر هر مَسائِلی که مَربوط به زِندگی می شد،
و به اِرتِباط ها میانِ اِنسان و طَبیعَت ،
اِنسان و جامِعه و ارتباط با دُنیایِ سیاسَت بود،
وَ هَر چیزِ دیگری در این مَوارد که بَر هم مَربوط بودند را سَعی میکرد،
تا دانش های عَمیق را یاد بگیرد؛
جالِب اینجاست،
او آنقَدر از سیاسَت و اَخلاق دانِش داشت،
که کَسی در دُنیا مانندِ او نَبود،
شاید بِپرسید چرا کَسی مِثلِ او نَبود؟
مَگر او پیامبر بود یا خُدا بود ؟
خُدا بودنِ کُونگ چیو مَحال است،
غِیرِ ممکن است و برایِ هَمه یِ انسان ها
غِیرِ ممکن است.
اَما در پیامبَر بودنش بحث های بِسیار است،
کُونگ‌چیو پِله هایِ ترقی را زود بالا رفت،
و تَوانِست در اَمرِ اَخلاقیات وُ دانش های جهانِ هستی
به یک فیلسوف تَبدیل شود ؛
او زَمانی که مُشاوِر بود
هَمه یِ مشاوران در دُنیا در مواردِ پیچیده،
راهی به جُز جَنگ و خون ریزی،
چیزِ دیگری نمیدانِستَند؛
اَما او اینگونه نَبود ،
او اولین کَسی بود که در سیاسَت
که در معنایِ مَفهومی به مَعنایِ :
" گُفتنِ هَر سُخن وُ هر کاری بَرایِ نَفعِ خُود "
یَعنی هَمه در سیاست سَعی میکنند دروغی بِسازند،
یا کاری عَجیب و دور از اِنتِظار اَنجام دَهند،
برایِ مَنفَعَتِ خودِشان ؛
وَ اَصلا جان و مالِ دیگران
بَرایِ آنها مُهِم نیست،
که اَولین کَسی بود در سیاسَت، اخلاق را هم
پِیوند داد ؛
او حَتی بار ها بِدونِ دَستور دادن
برایِ اینکه از مردم به زور مالیات بگیرند،
یا آنها را هنگامی که اعتراض میکردند
آزار جِسمی دَهند،
این ها را هیچ‌ کدام را انجام نداد.
بَلکه با سیاستِ اخلاقی هَر چیز گی را حَل کَرد ؛
دوستی هایی میانِ حُکومَت هایِ
" مُلوکُ الطَوایِفی " اَنجام داد.
همان حُکومت های چند گانه با یک حُکومتِ مرکزی در یک سرزمین.
بِدونِ اینکه زور گویی یا دُروِغی اَنجام شَود،
او بَرایِ همین فیلسوف بزرگی شُد
در سَرتاسَرِ چین،سُخن از مردی باهوش
با اَخلاق و رَفتاری بیشتر از هَر کس مَطلوب،
او هَر بار که واردِ شَهری می شُد ،
اِستِقبالِ خوبی از او می شُد
او با قَدری فیلسوفِ بزرگی بود،
که کسی نمیتوانِست ، در بحث هایِ
عِلمی او را شِکَست دَهد؛
یعنی دانِشِ آنها و آگاهیِ آنها به او نِمی رِسید،
حَتی او را " کُونفوزی " نامیدَند.
به مَعنایِ "اُستادِ بزرگ " .......

چینپیامبرقوانین جهان هستیمذهبیرمان فلسفی
۰
۰
عارف مصباح
عارف مصباح
اِبداع کننده یِ (سبکِ عارفی) و ( منطِقُ التضاد).
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید