ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پارت ۳
« نورا »
حمام بخار کرده بود و آیینه کاملا پوشیده شده بود. حوله‌ام رو دورم پیچیدم و در رو باز کردم. انتظار داشتم اتاق خالی باشه، چون کیاراد گفته بود می‌ره پایین.
اما نبود.
تا در رو باز کردم، کیاراد رو دیدم که وسطِ اتاق ایستاده بود و داشت با تلفن حرف می‌زد. با دیدنِ من، جمله‌اش نیمه‌کاره موند. نگاهش، از اون نگاهِ سرد و بی‌تفاوت، ناگهان عوض شد. انگار برای یک لحظه، یادش رفت چی می‌خواست بگه.
می‌تونستم از چشم‌هاش بخونم: «چرا بازم نرفتی اون گوشه‌ی اتاق قایم بشی؟»
اما من دیگه نمی‌خواستم قایم بشم. با اینکه دست‌هام می‌لرزید، صاف ایستادم و چشم ازش برنداشتم. کیاراد گوشی رو پایین آورد، ولی نگاهش هنوز روی صورتِ من، روی قطره‌های آبی که از موهام می‌چکید، قفل بود.
قدمی به سمتم برداشت. بوی عطرش قوی‌تر شد.
- فکر کردی این‌طوری می‌تونی من رو بترسونی؟
صدام خیلی آروم بود، ولی اون‌قدر لرزش داشت که مطمئن بودم شنید. کیاراد یه نیشخندِ کج زد، اون‌قدر نزدیک شد که گرمایِ بدنش رو حس کردم و بدجوری از کارم پشیمون شدم.
+ ترسوندن؟ عزیزم، تو هنوز نمی‌دونی من چه هیولاییم ولی عیب نداره هنوز فرصت برای شناختنم داری. و یک تک خند‌ی زد که دروغ نگم چهار ستون بدنم لرزید ولی بازم از رو نرفتم و سر جام وایستادم.
دستم رو بالا بردم و نوکِ انگشتم رو روی سینه‌اش گذاشتم. فقط برای یک ثانیه، قفلِ چشم‌هاش باز شد. اون انتظار نداشت من... جرئتِ این کار رو داشته باشم. اون لحظه، اون نگاهِ بهت‌زده‌اش، همون جرقه‌ای بود که می‌خواستم.
« ادامه در پارت بعد...✨»
