همیشه لحظه هایی هست که بیشتر از هروقتی احساس تنهای و پوچی میکنم ولی بعدش یادم میاد که تنها نیستم و یکی بوده و هست که از روزی که به دنیا اومدم تا لحظه مرگم کنارمه اونی که بهم روح بخشیده و سرنوشتم و تعیین کرده و لحظه لحظه زندگیم همراهمه
خیلی وقته شکرگذارش نبودم و همیشه ناله کردم از زندگی و دنیا پس
شکرت برای همه چی یارب