هر پلکی که میزد مروارید های براق چشماش روی گونه های رنگ پریدش میریخت و با هر پلک یبار دل من تا پای خاموش شدن میرفت و بر میگشت
غریبه که نیستیم بزار واقعه بین باشیم با اینکه گفتنشون سخته ...
ولی هنوزم تا یه قطره بارون از آسمون میاد دلم میشه اسفند روی آتیش عشقش
هنوزم هرشب چشم رو هم که میزارم پشت پلکای دردناکم ظاهر میشه و سرشو میزاره رو قلبم و میخوابه دردای منم ساکت میشن و میخوابن ...
شب که میشه تازه زندگی من توی رویا شروع میشه .. :)
شویلم بی ستاره ..
دل من هواتو کرده ...
بچو ولم بکه و راهت ..
کاش الان بغلم بودی ...
ارا خوش نیه و طالعم...
دل من هواتو کرده ...
ارا دنیا پر و نامرد..
کاش از اون اول نبودی ...
سر چشمای تو من قمار باز قهاری شدم همه زندگیمو باختم که تورو بدست بیارم ولی....