
هیرا و خانوم زرافه در حال برگشتن به خانه بودند که صدایی نظرشان را جلب کرد:
_ سر اون لیلیانس ترونوسی که راه را به اون پاراسارالوفوس و اون موجود عجیبه نشون داد چه بلایی اومد؟
_ سکاندا یک بلای خیلی وحشتناک سرش آورده که حتی قابل توصیف هم نیست.
صدا از دو تی رکس می آمد.
انگار چند قدمی آن طرف تر قلمرو گیاه خواران تمام می شد.
هیرا و خانوم زرافه کمی جلو تر پشت یک درخت مخفی شدند تا هم دیده نشوند و هم صدای آنها را بهتر بشنوند.
_ خب از اینها بگذریم، شنیدم سکاندا دستور داده است همین فردا با لشکر صد هزار نفری به گیاه خواران حمله کنند تا برای همیشه کار یکسره شود.
!هههااااپپپپچچچچههههه!
خانوم زرافه نتوانست جلوی عطسه اش را بگیرد.
هر دو تی رکس دست از حرف زدن کشیدند و برگشتند طرف هیرا و خانوم زرافه پشت درخت خودشان را چپانده بودند.
قبل از اینکه تی رکس ها فرصت حمله به آنها را داشته باشند، به طور غیر منطقی و عجیبی سر و کله ی یک بچه استگوساروس قرمز رنگ پیدا شد.
البته بخش غیر منطقی اش این است که اون بچه استگوساروس بالا پرید و هر دو تی رکس را نیست و نابود کرد به طوری که هر دوی آنها پا به فرار گذاشتند.

استگوساروس بعد از فراری دادن تی رکس ها رو کرد به هیرا و خانوم زرافه که مثل مونگل ها او را نگاه می کردند و گفت: من آتش هستم.هی! شما همون کسایی نیستید که تخم زری رو دزدید. اسمتون هم هیرا و ...ام... زرافه هست. تو قلمرو گوشت خواران خیلی معروف شده اید.
خانوم زرافه کمی اخم کرد: لیفی. البته بیشتر من رو خانوم زرافه صدا می کنند.
هیرا گفت: تو همون آتش بچه ی کلی نیستی؟
_ شما اسم مادرم رو از کجا می دونید?
_ دنبالمون بیا ما تو رو می بریم پیش مادرت.
_ وایستید. بگزارید دوستم نئوناتور هم با ما بیاید.
نئووناتور!!!!
صدای فریادش سرتاسر جنگل پیچید.
آتش برگش و گفت: دوست من یه نئووناتور نیست، یه تریسراتوپس هست، فقط اسمش نئووناتوره.
آتش تا این حرف را زد، بوته ها به صدا در آمد و میانشان یک بچه تری سراتوپس طوسی رنگ با عصبانیت پرید بیرون و گفت: چرا داد می زنی؟!
من که کر نیستم! تازه با فریادت ممکن است چند دایناسور گوشت خوار را کشونده باشی این طرف.
_ هی اینها همون کسایی نیستند که تخم زری رو دزدیدند.
_درسته،اون ها مارو می برند به قلمرو گیاه خواران.
بهتره دنبالشون بریم.

وقتی که همه راه افتادند طرف قلمرو گیاه خواران خانوم زرافه دید هیرا دارد ناخن می جود.
خانوم زرافه از او پرسید:چرا ناخن هایت را می جوی؟

هیرا با استرس جواب داد: آخر استرس دارم. چون به احتمال خیلی زیاد فردا جنگ بزرگی میان دایناسور ها رقم می خورد.
ادامه دارد...